Bu uygulamada yorumlarda kavga etmeyen var mı gerçekten?

Herkesin sizin gibi olmasını istemeniz, sizin davranıyor olmanızı istiyor olmanız da düşük profilli insan demektir. Oysa ki siz beyninizi kullanıyormuşsunuz?

Peki öyleyse, böyle şikayet etmekten başka ne yaptınız bunun düzelmesi için? Ne gibi analizlerle bu gibi sonuca vardınız. Örnek ben vereyim, bir çok kadın Nietzsche'yi sever ve bir çok yazısını paylaşır. Ama adam kadın düşmanı. Almanya'da bir tane kadın bu kişinin yazısını paylaşmaz. Türkiye'de ise gösteriş budalası kadınlar sıraya girmiş gibi bu adamdan yazı paylaşır. En azından iletişiminiz kolay olduğu için hemcinsiniz için ne yaptınız?

Sorgulamanın hiçbir şekilde kötü bir şey olduğunu düşünmem. Siz sorguluyorsunuz. Ama vardığınız kanı yanlış. Analizin temelleri olur. İnsanların burada sadece kelimelere yüklediği anlam ile yazanın rahatlığı arasında büyük uçurumlar olabilir. Çünkü yazı dili dünyanın en yalın ve en alt tabakadaki dilidir. Mimik, jest, tonlama ve duyguyu hissettirmeden acizdir. Siz şimdi yazı dilinin rahatlığına kapılıp giden bir Albert Einstein görseniz de aynı düşüncede boş kişi değerlendirmesi yapacaksınız? Olayı ele alış biçiminiz kısıtlı ve dar çerçeveli. Perspektif bakış bunun için önemlidir, biraz bakış şeklinizi değiştirirseniz çoğu fikriniz de bununla birlikte değişecek.

Sizin sorunuza anlamlı bir cevap vereyim. Bir derviş bir yaren ile birlikte yürüyerek yolculuk yapıyor. Bu esnada anız yakılan bir tarlada ateşin ortasında kalan akrep görüyorlar. Derviş elini atıp kurtarmak isterken akrep de devamlı dervişe saldırıp sokmaya çalışıyor. Yaren dayanamayıp "bre kurban, sen ne yapıyorsun, baksana seni sokacak, bırak hayvanı" deyince, derviş de "o akrepliğini yapıyor, ben de dervişliğimi" diyor.

Yani o hayvan yangında ölecek ama buna rağmen öldürmek istiyor, derviş ise iyilik yaptığı için ölebilmeyi göze alıyor. Akreplere de hayat tanıyın, siz dervişliğinize bakın.

Estağfurullah, bazen öyle biriyimdir ki kadın düşmanı olduğumu düşünür çoğu kadın, bazen de en umulmadık yerde bir dünyanın kapılarını açan bir seyyah, ya da küçük bir köşede oturan masum çocuk. Yazılar bir şey taşır, selle veya nehirle, çok değişik... Bense hava gibiyim, bazen oksijen gibi nefes olurum bazen ise karbonmonoksit gibi zehirleyen... Kişinin nereden baktığına bağlı. Hayırlı geceler.

Teşekkür ederim.

öyle ama eline bişi geçmicek kendini sinire soktupunlamkalıcan