Eski günlerimi özledim, eski halime dönemiyorum. Sizce ne yapmalıyım?

Eski günleri unut.. Hiçkimse artık eskisi gibi olamıyor herkes özlüyor eskiyi ama artık zor.. Yeniliklere ve yeni insanlara alışmayı öğrenmelisin. Ki herkes de farklı bir dünya demek. Yeni yerleri keşfetmeye korkma sakın.. Yoksa senden önce keşfedenler sana sadece kısıtlı bir alan bırakır..

Çok önemli bir psikoloğum şöyle söyledi. İlişki kurmak, bağlanmak temel bir ihtiyaçtır. Bu ihtiyacını dış dünyada yeterince ve güvenli biçimde karşılayamayanlarımız yalnızlıklarını daha derin yaşayarak, izalosyon ve depresyona daha da yatkın hale gelir. Bu yüzden bağ kurmak ve zorlandığımız alanlarda bu bağlardan beslenebilmek yan destek değil, yaşamsal bir mecburiyettir.

Ne kadar haklı ve ne kadar gerçekçi. Ben bu üzüntüyü, yalnızlığı ve neredeyse depresyonu yıllardır sonuna kadar hep yaşıyorum ve bazen hiçte iyi değilim. O nedenle tavsiyem, lütfen elinden geleni yap ve kendin için buna çaba göster. Herkes o karşılaştığın kötülükte insanlar değil. Ne ben, nede tanımaya çalışacağın bazı kişiler. Ama zaman ayırmak zorundasın. Bağlanacağın, güveneceğin, seveceğin insan için onu doğru tanımaya, doğru anlamaya bunun için zaman ayırmaya ve hep adil kalmaya mecbursun. Hak eden var, hak etmeyen var. Karşılaştığın kimseye kör kalmamalı, mazeret bulmamalı, ön yargılarla ne kendine nede çevrene güvensizlik aşılamamalısın. Herkes önünde ki kişiyi doğru göremez. Ama kendi gözlerini yine sen açmak zorundasın. Her şey bizimle ilgilidir, kendimizle, tercihlerimizle, secimlerimizle. Karşına beklentine uygun olmayan insanlar çıkabilir. Ama içlerinde ki doğru olanı ayırt etmek zorundasın.