Sence gerçek güzellik yüz hatlarında mı, bakışlarda mı?

Yüz hatları dediğin şey zamana yenik düşen, ışığın açısına göre değişen hoş bir ambalajdan fazlası değil. Ama o bakışlar var ya... İşte hikayenin koptuğu yer tam olarak orası. Kusursuz bir simetriye sahip olup içi boş bakan bir yüz, kısa sürede müze mankeninden farksız kalır. Oysa ne istediğini bilen, neşesini de hüznünü de saklamayan, insanı bir hamlede çözen o canlı bakışlar en sıradan simayı bile unutulmaz kılar. Yani mesele tuvalin kalitesi değil, o tuvalden sana bakan ruhun cesareti. Kalıcı olan, o bakışın bıraktığı izdir. 😊