Böyle kapanmak kızlara yakışıyor mu sizce, siz nasıl buluyorsunuz?

Umre’ye gittiğimde ilk defa kendimi gerçekten ait hissettiğim şekilde giyindim. Giydiğim kıyafetler o kadar farklı, o kadar huzur vericiydi ki aynaya her baktığımda içim rahatlıyordu. Kendimi hiç yargılamadım, aksine ilk defa bu kadar özgür ve huzurlu hissettim. Kâbe’nin manevi atmosferinde, kıyafetin sadece bir görüntü olmadığını; insanın kalbine de dokunduğunu hissettim.

Türkiye’ye döndükten sonra ne yazık ki aynı şekilde giyinmeye devam edemedim. Günlük hayatın, çevrenin ve alışkanlıkların içinde eski düzenime geri döndüm. Ama Umre’de yaşadığım o hisi hiç unutmadım. Orada giydiğim her parça bana sadeliğin, huzurun ve manevi dinginliğin ne kadar güzel olduğunu hatırlattı.

Bazen o günlere dönüp fotoğraflarıma baktığımda içimden “Keşke hep böyle giyinebilsem.” diyorum. Çünkü o halim bana çok yakışıyordu; sadece dış görünüş olarak değil, ruhuma da çok iyi geliyordu. Kendimi daha mütevazı, daha huzurlu ve daha mutlu hissediyordum.

Eğer Kâbe’nin yakınında yaşıyor olsaydım, hiç düşünmeden her gün o şekilde giyinirdim. Çünkü orada hissettiğim huzuru ve manevi atmosferi tarif etmek gerçekten çok zor. Umre bana sadece bir ibadet değil, aynı zamanda kendimi yeniden tanıdığım, kalbime en yakın halimi gördüğüm bir yolculuk oldu. Belki bugün aynı şekilde giyinemiyorum ama o günlerde hissettiğim duygular hâlâ kalbimin en özel köşesinde duruyor. Rabbim tekrar o mübarek topraklara gitmeyi, o huzuru yeniden yaşamayı ve kalbime en iyi gelen o hali daim kılmayı hepimize nasip etsin.