Sence gerçek güzellik tende midir yoksa ruhta mı?

Gerçek güzellik, çoğu zaman aynanın gösterdiği yerde değil, insanın içinden sızan bir ışıktadır. Tenin güzelliği bir mevsim gibidir; ilkbaharda çiçek açar, yazda parlar, ama sonbaharın rüzgârına karşı sessizleşir. Bir bakışın içine sığar, bir anlığına büyüler, sonra zamana karışır. Göz kamaştırır ama kalıcı değildir; çünkü dünya, ışığın değil gölgenin de hüküm sürdüğü bir yerdir. Ruhun güzelliği ise zamana karşı inat eden bir şiir gibidir. Harfleri görünmez, ama insanın yürüyüşüne, sesine, susuşuna siner. Birinin el uzatışında, kimsenin görmediği bir yarayı fark edişinde, kırmadan konuşabilmesinde belirir. Ve en garibi şudur: Ne kadar zaman geçerse geçsin, eskimez; aksine derinleşir. Belki de güzellik, ne sadece tende saklı bir çizgi ne de tek başına ruhta gizli bir sırdır. Ama insanı insan yapan şey, gördüğünü aşan bir anlam arayışıdır. Çünkü göz, sadece görüneni kaydeder; kalp ise görünmeyenin izini sürer.
Ve insan, çoğu zaman şunu geç fark eder: Tenin güzelliği bakılmak ister, ruhun güzelliği ise hatırlanmak…

Ruhta diyecem ama ruhunu kötüye kullananlar bile var ya. Bence güzel bakmaya bağlı

Valla biz erkekler ruhtan pek anlamayız tene bakarız o yüzden. Yalana hiç gerek yok.

Karakter ve kişilikte yüzde 75, görünüş ve duruşta yüzde 15, diğer yüzde 10.

Gerçek güzellik ruhdadır; ten sadece ilk izlenim verir.

Hamurun güzel yoğrulmuş, kendini güzelce yetiştirmiş ve karakterini tamamen yaşanmışlıklar üzerinden oluşturmuş isen güzelliği ten değil, ruhun oluşturduğunu bilirsin.

Ruh güzelse bence beden de güzel oluyor

Ruhu güzel olanın bedeni de güzeldir

Gerçek güzellik zihinde

Tende. Kokusu tadi hep tende

Gerçek güzellik hem tende hem ruhtadir