Nedense kendime göre birini hiç bulamıyorum?

Sana bir şey diyeyim mi ben kız olsam erkeğin baştan statüsüne mesleğine falan bakarım sonra karakter davranış konuşma biçimi maddiyat fiziksel özellikler ise en son bakarım doğrusu bu olmalı sen pazardan meyve sebze seçer tarzı takılırsan senin iş zaten olmaz belli yaştan sonra tipin önemi kalmıyor zaten ergenlikte önemi olabilir o zaman İQ olarak gelişim evresi ama belli yaştan sonra anlıyorsun ki ne önemi var sonuç da zaten çoğu şeyde parayla yapılıyor sana su bile vermezler kağıt parçası olmasın ama değeri var işte bilmem anlayabildim mi kendini yetiştirmiş zengin birini bul

Evde kaldım düşüncesi insanın kendine haksızlık etmesi gibi geliyor bana. Kimse sırf yaş geçti diye biriyle olmak zorunda değil. Tipi beğenmek de karakter aramak da normal. Sorun seçici olmak değil, denk gelmemek. Bazen doğru insan geç geliyor. Aceleyle uyumsuz biriyle olmak daha çok yorar. Beklemek eksiklik değil, kendine saygı.

Böyle düşünmeniz için çok yanlış daha yolun başındasınız umarım dilediğiniz gibi birisi çıkar hemen karamsar olmayın lütfen yolunuz bahtınız açık olsun

Kimse bulamıyor ama sorsan herkes bulunmaz hint kumaşı, herkes Vatikan prensesi ya, bu kadar burnunuz havada olduğu sürece yalnız kalacaksınız..