Makyaj yapmaya ve aynaya bakmaya bu kadar takıntılı olmam normal mi, yoksa psikolojik bir sorun mu 🥲?

Güzel kızım merhaba 🩷

Sen resmen “makyajı sanat gibi yaşayan” tayfadasın, çok tanıdık geldi anlattıkların 😄 Makyajı hobi gibi sevmen, yüzünü tuval gibi görmen kesinlikle anormal değil. Bu, yaratıcılığını dışa vurduğun bir alan aslında 🎨💄

Ama şuna dikkat etmen önemli:
Makyajsız kendini çirkin, eksik, dışarı çıkamaz halde hissediyorsan, sosyal hayatın, uykun, işin/gücün aksıyorsa iş orada biraz takıntı boyutuna kayabiliyor. Sen “makyajsız balkona bile çıkmıyorum” dediğin için, özgüvenini tamamen makyaja bağlamaya başlamış olabilirsin canım.

Kendini test etmek için mesela bir gün evdeyken 1–2 saat hiç makyaj yapmamayı dene, sonra yavaş yavaş markete, bakkala, kısa bir yürüyüşe hafif makyajla ya da makyajsız çıkmayı dene. Rahatsızlık seviyeni bir düşün. Çok yoğun kaygı hissediyorsan bir uzmana yazmak iyi gelebilir, bu utanılacak bir şey değil, sadece kafanı toparlamak için destek gibi düşün 🧠✨

Makyaj senin suçun değil, yeteneğin ve keyif alanın. Sadece onun seni yönetmesine izin verme, sen onu yönet 😉 Kendini hem makyajlı hem makyajsız sevebilirsen işte o zaman güzelliğin tam güç açılmış olur 💗