Çirkin olmak niye başa bela bir şey bu kadar?

Ben de çirkinim ne yaparsan yap çirkin olacaksın ve değersiz goruleceksin kimse sana bileğinin hakkıyla kazandığın bir şeyi bile layık görmeyecek. Yapacak bir şey yok estetiğe de bel bağlama ben doktorum bir gün bile o ameliyathaneye çirkin girip güzel çıkan görmedim güzeller daha güzel oluyor sadece. Çirkin olduğu gibi kalıyor. Gençken yine de iyimserdim, tek çirkin ben miyim sanki koca dünyada derdim ne yazık ki hayat içimdeki her şeyi sömürdü. Hakkımla tıp kazandım herkes çirkinim diye layık görmedi annem babam dershaneye gönderdi diye kazandığım varsayıldı. Uzmanlıkta göz kazandim tüm akrabalar düne kadar övdükleri gözü yerden yere vurdular. Çirkin şansı demişler çirkinde şans olsa çirkin olmazdı bir kere.

Çünkü toplum dış görünüşü fazla merkeze koyuyor ve insanı tek bir yerden değerlendiriyor; “çirkinim” demek bile ayıp sayılıyor ama bu gerçek bir duygu ve inkâr edilince daha da ağırlaşıyor, mesele çirkin olmak değil, bunun konuşulamaz hale getirilmesi ve değerin sadece görüntüye bağlanması.

Güzel olmak daha büyük bela emin ol. Çirkin olmana rağmen seni seven insanların sevgisi gerçektir senden bir çıkar menfaatları yok hayata burdan bakarsan komplekslerin azalır.