Dudağına en son dokunan şey neydi?

Dudağıma en son dokunan şey bir bardak suydu. Basit ama nedense o an bile bir sakinlik verdi. Günün yorgunluğunu hafifçe yıkayıp geçti sanki. Bazen öyle küçük anlar vardır ki, kimse fark etmez ama insana iyi gelir. Bir yudum su, bir nefes kadar sade ama anlamlıdır. Belki de en çok huzur, böyle sıradan anların içinde saklıdır; sessiz, ama dokunan bir hisle.

Adını bilmiyorum masamda ev yapımı kavanoz turşu kocaman bir biber bir ısırık aldım. Aman tanrım didim, bu biberi topraga ekeni suyunu vereni bulup sevmek lazım )) o derece insan düşmanına vermez o turşuyu...

Az önce o harika sıcaklığıyla, bakarken insanın gözünü alamadığı, bir an önce dudaklarımla buluşsun, sonrada her zerresini hissedeyim dedireten, parlaklığıyla göz kamaştıran bardakta ki çay değdi dudaklarıma.