ÇIRKINLERE SORU?

Uzun uzun cevap yazıcam yarın kusura bakma şu an yorgunum da, pek uzun yazasım yok o yüzden geçiştirdiğimi düşünme, özenli cevabın için çok teşekkür ederim. Profildeki sensen bayağı tuhaf çünkü cevaplarınla örtüşmüyor, lan deli misin oğlum sen çok tatlısın çok yakışıklısın şu sıfata endama kıvır kıvır saçlara bak.

Ah be niye bunu yaşadığına anlam veremedim, çok tuhaf. Cidden. Her şeyin zihniyet olduğunu bana göstermiş oldun, belki de bilinçdışındaki bazı şeyler gerçeklik yaratımını böyle etkiliyo. Evet safsatalarıma hoş geldiniz ama bi bekle, bence haklılık payım var sadece satsafa demek doğru olmaz.

Tamamm, cevabın için tekrar teşekkürler. Bence de bir terapiye şans vermelisin çünkü inan bana anonim biri olarak yalan söylemem için sebebim yok. Valla yakışıklısın ya.

Semihhhh yavrucum kendine işkence çektirmeye karar mı verdin sen, hayır yani zihninin içinde bir sadist falan mı yatıyor da bedenini sürekli zorbalayan iç sesinin çenesi bir türlü kapanmak bilmiyor? SUSSSS!!! Yakışıklısın diyorum allah allah ya, seni tipsiz bulmam için suratını gidip doğruca inşaat çimentosuna batırıp çıkarıyorsun, olay bu yani. Neyse dur bekle daha yorumdakilere, sen ve gelen bir kişi daha var insan gibi cevap veremedim, bunlar üzerine bir şeyler yazıcam da şimdi çok yorgunum. Hadi iyi geceler dilerim.

Şimdi mesele şu, zihniyet hayatımıza yansır. İnsan doğarken 0 noktası gibi düşün, bir noktada var olur ve bu nokta çevresiyle şekillenir. Çocuk büyüdükçe her şey, kendisi olmasa bile dışarıdan içselleştirdiği her şey onun bilinçdışına yapışır kalır ve hayatını şekillendirir. Ötekileştirilmeyi neden hep çirkin veya kötü olarak algılıyorsun? Tarihte ileri görüşlü olduğu için idam edilen, öldürülen insanlar var. Bugün kırmızı ruj sürmek güzelken, ortaçağda kırmızı ruj sürenler cadı zannediliyodu ki cadı zannedilenler yakılarak öldürülüyor. Ya bak mesele ne biliyor musun hissetmek, başa çıkabilmek. B*k gibi ruhu olan insanlar bile ötekileştirilmiyor çünkü uyum sağlayabiliyorlar. Mesele uyum sağlamak ama uyum sağlamanın senden neler götüreceğini bil, önemli olan denge. Dengede kal, kendini tanı, yansıttıklarını. Belki de psikologa görünmen gerek.

O izler ruhunu şekillendiriyor, sen hiç dokunulmadan şekil alan kil gördün mü? Sorun değil. İnan bana. Hayır bana inanma da, kendine inan. Soru ne biliyor musun, kendine neyi söyleyip buna inanıyorsun? O ortama baksana, belki seni keşfedemiyorlar. Aslında elmas altından daha değerli değil, daha çok çıkıyor. Uzayda bir gezegende zibilyon tane var. Değerli olan ağaç, bu canlı gözlemlenen evrenin başka bucağında yok. Bilinçdışındaki blokajlarına bak. Kendini yarat, birilerinin seni yaratmış olmasını bekleme.

Sana bir soru sormak istiyorum. Diyelim ki bir durumdan hiç rahatsız olmuyorsun, yani kabullenmişsin sorun yok. Diğer yandan, kendini tek bir durum ile sınırlamak istemediğinden başka durumları da sevmeye çalışıyorsun, bir nevi konfor alanından çıkmak. Fakat o zaman şöyle bir durum ortaya çıkıyor, ikinci durum varsa birinci durumu kabullenmiş olmanın doğruluğu ne? Kendimizi mi kandırıyoruz? Sence iki farklı yol ayrımını da deneyimlemek için illa birisinden vazgeçmek mi gerekiyor?

Cevaplayacağım ama şu an çok yorgunum kusura bakma.

Yaa asıl ben teşekkür ederim şapşik misiniz siz, bu gece ne iyilik işledim de böyle tatlış insanlar beni buluyorr? İyi geceler dilerim sana da.

Pozitif düşünmen güzel, başarılı olman, kendine güvenmen. Yani uyum sağlayabilmen. Hayatı yönlendirebilmen güzel ama hayatı tek bir tarafta durarak yönlendirmeye kalkarsan onun altında ezilirsin. Başarıyı seviyorsan başarısız olmanın sorun olmayacağını fark et. Para, giyim kuşam kendine güvenini tazeliyorsa, bunlara ihtiyacın olmadan da özgüveni sağlayabileceğini bil.

Hayır ama hedefim bu yönde. Sokrates gibi milletin başının etini yiyen bir gıcığa döndüm kdjdkdjdj

Umarım gönlünce güzel bir yaşamın olur, hedeflerini akışta olarak gerçekleştirmen dileğiyle.