Duş alırken eski yıkanmalarınız aklınıza geliyor mu?

Geliyor tabi gelmez mi. Yoktu bizim duş başlığımız sürekli sıcak akan suyumuz. Lojmanlarda yaşardık zaten yA klozet bozuk olurdu yA başka bir yer kırık. Kendi evimizin güneş enerjisi vardı. Güneş enerjisi olan tek ev bizimdi öncü olmuştuk. Neyse güneş enerjisi iyiydi de kşın sobada güğümle ısınan suyu taşıyıp yakmayacak kıvama getirmek işgence gibi gelirdi. Öyle üşenirdim ki. Hele o elektrikli şofben süs olarak dururdu banyoda. Isıtsın diye o borusunu şekilden şekilde sokardım ip gibi akması gerekirdi ki sıcak su gelsin. Her duş alışımda aklıma gelir o günler. İyi de oluyor şükretmeme sebep oluyor. Ama annemin yıkama şeklini hatırlamıyorum çok küçüktüm. Sobanın yanında leğenin içinde yıkardı büyükten küçüğe sırayla. O kadar çocuk hepsine yeni su hazırla dök doldur tek başına yapardı yazık hakkını ödeyemeyiz. Sabunla yıkanmış saçlarımı ince dişli tarakla tararken gııırç sesi geldiğini, derimin yüzüldüğünü hatırlıyorum ah o ince dişli tarak. Her zaman değil de arada sırada Cemile dediğimiz bir tatlı yapardı. Tereyağında pekmezi kavururdu içine de bayat tandır ekmeği doğrardı. Öyle lezzetliydi ki. Buruşuk parmaklarımızla yerdik. Hey gidi günler hey.