Çillerle Verdiğim Savaş!

Selam millet! Bu bence çillerini sevmeyen özellikle kızlara gelsi.

Çillerimin farkılık olduğunu fark ettiğimde ortaokuldaydım.

Erkek arkadaşlarım benimle uğraşacak bir şey bulamadığında çilli horoz çilli bom vs. dalga geçerlerdi. O zamanlar pek takmazdım bu durumu ta ki liseye başlayana kadar. Kız lisesinde okudum haliyle kızların arasında rekabet oluyor çekemeyen çok olurdu. Bir gün bir kızla kavga ettim benimle uğraşacak bir şey bulamayınca şu tipe bak saçlara bak tipsiz demişti bana. Tabi bu onun edepsizliği ama o günden sonra saçlarımı bir daha balık sırtı ördürmedim.

Çevremdeki herkes çok yakıştığını farklılık kattığını söylese de ben bunların hiçbirine inanmadım.

Çünkü onlarda yoktu. Kim ister ki yüzünde benek benek kahverengi lekeler olsun. 10. sınıfta 16 yaş oluyor sanırım, yine çillerime taktığım bir dönem ks ile tanıştım ve üye olup çillerim hakkında soru sordum. Çilli kızlar güzel midir? Çiller kötü mü? Çilli kızlar hakkında ne düşünüyorsunuz? İtiraf ediyorum ks nin o küçük üyelerinden biri de bendim (şimdi 19 yaşındayım)

Hiç kimsenin gözünün içine bakarak konuşamazdım yüzüne bakamazdım.

Yüzüne bakarsam çillerimi görürdü çünkü. Erkeklerin olduğu ortama girmezdim (dışarıdan ne kadar öz güvenli asi bir kız olarak gözüksem de içsel problemlerim vardı) Kimsenin beni beğenmeyeceğini düşünüyordum hayatım boyunca hep yalnız kalacağım. Yaz mevsimini çok sevmeme rağmen kabus olurdu benim için. Çillerimin rengi koyulaşır ( kışın rengi açılıyor ) otobüse bindiğimde demirlerden tutarken çekinirdim kollarımda da çiller var hafif şekilde, birileri görecek diye utanırdım. Neden çünkü çilli olmak suçtu.. :)

Bu böyle devam etti lise sona kadar.

Mezun olmama 1 2 ay kala en yakın arkadaşım artık dayanamadı ve psikologa gittik çünkü takıntı olmuştu hastalığa doğru gidiyordu benimki :) Neyse işte konuştuk ettik. Faydası olmadı diyemem ama insanın kendinde bitiyor her şey. Psikologdan sonra benim yine bazı dönemlerde takıntılarım devam etti. Yaş büyüdükçe insanın sorunları artıyor sonradan dedim ki amaan be tek sorunun bu olsun Sümeyye. Hayatıma başka sorunlar eklenince çillerimle uğraşmayı bıraktım. Büyüdüm olgunlaştım her şeyin güzellik olmadığını her insanın kendine özel farklılıklarının olduğunu ve hepimizin bu farklılarla güzel olduğunu kabullendim. Herkes aynı olsaydı dünya ne kadar sıkıcı olurdu. Her yerde senin aynından :) Kolonlanmış gibi..

Ama bu duruma gelene kadar yaşadığım psikolojik sorunun haddi hesabı yok.

Çillerime her taktığımda google la yazardım çilli kızlar çilli olmak. Ks de sorardım fotoğrafımı koysam tanıyan çıkar eminim :) bir ara günün sorusu olmuştu 2 yıl önce mi ne . Tanıdığım herkese sorardım çillerim çok mu fazla duruyo ? yakışmıyo mu ? 3 4 tane doktora gittim en son bir prof. gittim ve bana geçmeyeceğini çilli kadınların güzel olduğunu ve bana yakıştığını söyledi. Gözlerim dolarak çıktım odadan. Hiçbir şekilde geçmiyor kızlar :)

Ha birde burada soru sorduğumda kızılsan yakışır diyenler de oldu. Kızıl değilim arkadaş turuncu saçlarım mavi gözlerimde yok kumralım ela gözlerim var ! ;)

Buraya kadar sıkılmadan okuyan sevgili arkadaşlarıma teşekkür ederim sabrınıza hayran kaldım :D

Bu daha özeti aslında daha uzatıp sıkmak istemedim. Son sözümü de söyleyip kaçıyorum. Hayatta hiçbir şey hiç kimse sizden önemli değil. Bu hayata bir kez geliyoruz moral bozup gereksiz detaylara insanlara takılıp hayatı zehir etmeye gerek yok. Kim ne demiş, acaba bunu giysem komik mi olurum, bunu desem herkes ne der demeden hayatınızı doya doya yaşayın. Sevgilerle :)