Sizce intihar korkaklık mıdır yoksa cesaret midir?

Şöyle söyleyeyim; bunun cesaretle de korkaklıkla da uzaktan yakından bir ilgisi yok. Olay tamamen teslimiyet ve aidiyet meselesi. Bana göre bu konudaki en net duruş şudur: Allahü Teâlânın verdiği canı, vakti saati gelince ancak yine O alır. Başka bir alternatif yok.
Bugün insanların en büyük sorunu, şu fani dünyaya gereğinden fazla gönül bağlaması. Dünyayı merkez yapınca; namaz yok, helal haram çizgisi kalmamış, ahlaki değerler bir kenara atılmış oluyor. E böyle olunca da insan kendi eliyle kendi dünyasını berbat ediyor. Arkasından da "Bunalıma girdim, sıkıldım, artık öleyim" muhabbeti başlıyor. Yahu yorulmana gerek yok, zaten eninde sonunda öleceksin. Mesele, sana emanet edilen o dik duruşu sonuna kadar koruyabilmekte.
Benim düşüncem şöyle ve çok net ve keskin: Bu hayatta asil bir insan gibi yaşamak, sorumluluktan kaçmamak gerekir. Kendi hatalarımızla hayatı zindana çevirip faturayı kadere kesmek, ne hakkaniyete sığar ne de özgüvenli bir insana yakışır. İçten gelen sesim bana her zaman emanete sahip çıkmayı, bu dünyadaki imtihanı ağırbaşlı ve asil bir şekilde göğüslemeyi söyler. Gerisi sadece bahanedir. 😊 🙂

İntiharın psikolojisi yüksek oranda cesaret, korku ve kaygı barındırır.

Sabah akşam yaşamdan dem vurup yine yaşamın içinde olma arzusunu taze tutar insan. Can tatlıdır sözünden yola çıkarak her türlü cesaretsizliği, korkaklığı ve kaçmayı kendine yedirende insan, bana bu kadar yeter deyip canına kıyanda insan.

Valla iki taraflida haklı olunabilecek konulardan.. vazgeçmek pes etmek kimisine göre korkaklık olabilirken.. böyle donuyorsa. Dünya ben donmiyorum Dünya ile deyip gitmek ye kimisine göre cesaret.. vazgeçmek bir iliskiden bir alışkanlıktan bir hayattan cesarette olabiir.. mucade edip kalmakta. bunu tartışılacak bir konu olarak görmüyorum.. tamamen birseysel bir olay :))

Korkaklık ya da cesaretle bu alakası yok, Bitmisliktir, yorgunluktur, hayal kırıklığı, umutsuzluk ile geçen bi hayatın sonucudur, ve en önemlisi çaresizliktir, sen hiç çaresiz kaldın mı ya, benim babam ben daha çocukken yanımda çaresiz kaldı, birşeyi sorarken birşeyleri bu kadar basitlestirmeyin

O psikolojiye hiç girmedim, korkaklık diyerek kişinin yaşadıklarını ve o sıkıntılı süreci böyle korkak diyerek aşağılayamam ama buna cesarette diyemem, Allah yardımcıları olsun o noktaya gelmek hiç kolay bir şey değil.

İntihar etmek korkaklıktır bu zamanında çok etmiş biri olarak söylüyorum. Çünkü intihar akıllı insan işi değildir. Delilerin işi hiç değildir. İntihar dünyaya tamah eden ama istediğini alamayan karın işidir

Bir insan, kalbi durmadan çok önce intihar eder... İntihar, ölmeye cesaret edecek kadar ölümden bile korkmayacak kadar, içinde yaşadıklarından daha çok korkmak, yani aslında korkaklıktır."

Ne cesareti ya, iki günlük dünya hayatını yaşamaya cesaret edemeyip hayatı sonlandırmanın cesaretle hiçbir ilgisi yok bence.

Çıkmazda kalmak galiba.
Çok bir yorum yapma yanlısı değilim çünkü o psikolojiyi normal bir bireyin anlama şansı yok.

o psikolojiyi iyi biliyorum.. insan çıkar yol bulamayınca tek çıkar yol o sanıyor ve inan o an sanki başka biri ele geçiriyor beynini düşüncelerini ve asla yapmam dediğin şeyi yapmış oluyorsun.

Korkaklık diyenlerin kendi canına kıyacak cesareti var mı? Bence çaresizliğin ve tükenmişliğin geldiği son nokta