Aile eviden ne zaman kurtulacağım?

31 yaşında bekar üniversite mezunu bir kadınım. Bugün annemle kavga ettim. Kıymalı gözleme yapacaktım. Kendisi bütün yemekleri aşırı yağlı yapıyor. Gerçekten yemekler yağ kusuyor. Ben daha düzgün yapıyorum. Babam da sen yap diyor her zaman. Akşam yapılacak şeyi erkenden o girmiş yapmış ben de yağ kusan içindeki harcı görünce, yağ içindeki tavanın içindeki böreği görünce kızdım bu kadar yağ koyulur mu buna diye. Öyle ki evde 1 aydan az sürede 5 litre yağı bitiriyor. Bana bunların parasını ben verdim ben aldım dedi. Git çalış al yap ye dedi. Ben de sinirlenip yere tabak çarptım kırdım. Kavga ettik. Avaz avaz tüm pencereler açıkken bağırdı küfür etti. Evden kovdu gidemedim. Ben daha önce işe girdim çalıştım ama hiç devamlı işim olmadı. 5 ay sonra çıkarıldım hep. Olsa da aldığım maaş asgari ücret oldu. İşe girsem de alacağım maaş asgari ücret olacak, yaşadığım yerde ev kiraları 1+1 olsa en az 20 bin olacak. Faturalarla karnımı doyurma işi vs hiçbirini yapamam zaten. Atanmaya çalışıyorum atanamıyorum alım yok. Mesleğimi yapamıyorum. Sürekli evlenemediğim için çalışamadığım için evde itilip kakılıyorum kovuluyorum öz annem tarafından. Babam hiçbir şey demiyor. O hala bana sus tartışma bir şey deme diyor. Annemin haksız olduğunu bildiği halde. Annem bağırarak rezillik çıkararak bizi ele güne insanlara rezil ediyor babam da bağıracak rezillik yapacak diye susuyor anneme tahammül ediyor. Bugün yine aynısını yaptı yetmedi avaz avaz bağırdı küfür etti. Ne kuzum kaldı ne sığıntılığım. İş bulup evden gidemiyorum. İş bulup evden çıksam bir daha dönmeyeceğim. Yazan eden konuşmaya kalkan herifler oluyor. Onlara da gururumdan evde sürekli itilip kakıldığım halde ailem seviyor koruyup kolluyor ayağı yapıyorum. Yoksa onunla da birlikte yaşayıp bir de onun evinde sığıntı gibi yaşayamam. Kendi annem babam böyle o herifle neler olur kim bilir. Evlenmeden etmeden yapamam. Evlensem en azından aile oluruz. Ama o da yok. Bir insanla çaresizlik yüzünden evlenmek de çok koyuyor. Beni sürekli boş ver eden kovan ailemle de yaşamak zorunda olmak gururumu incitiyor. İnsan gibi insana yaraşır bir hayat yaşamak itilip kakılmadan kovulmadan hayat kadını olmadan yaşamak bu ülkede neden bu kadar zor? Tek istediğim şey atanmak bunların hepsini hayatımdan çıkarıp kimseye muhtaç olmadan tek başıma gerekirse 1 göz odada yaşamak. Çalışmak geçimimi sağlamak. Saat 2-3'ten beri açım gittiler yemek yediler babam da dahil kapıyı çalıp gel kızım yemek yiyelim demedi. Telefonda olanları ağlayarak anlattığım halde.