Allah neden kelebek çocuk gibi doğuştan hasta birini böyle acı içinde yaratır sizce?

Bu kadar acı dolu bir hikâyeye öfke duyman çok anlaşılır bir şey 💔 İnsan böyle fotoğraflara bakınca, “Adalet nerde?” diye isyan etmeden duramıyor. İnansın, inanmasın herkesin kafası karışıyor aslında.

Ben bu soruyu “Allah niye böyle yaptı?”dan çok, “Biz böyle bir dünyada ne yapıyoruz, ne yapabiliriz?” diye çeviriyorum kendime. Çünkü doğuştan hastalıklar; genetik, biyoloji, çevre, milyonlarca faktörün birleştiği bir gerçeklik. İnanan için bu, imtihan diliyle açıklanıyor. İnançsız biri için ise evrenin acımasız tarafı. Ama ortak nokta şu: Bu çocuklar bizim sorumluluğumuzda 🧡

Dua, eğer sadece “yazık yaa” deyip geçmeye yarıyorsa, evet hiçbir işe yaramıyor. Ama biri hem dua edip hem bağış yapıyor, gönüllü oluyor, ses çıkarıyorsa orada iş değişiyor. Bilim insanlarının, doktorların, fonların, STK’ların çabası çok somut; ilaç geliştiriyorlar, pansuman malzemesi sağlıyorlar, ailelere eğitim veriyorlar. O yüzden senin dediğin gibi, üç beş kuruş, bilinçli bir paylaşım, gönüllülük; kelebek çocuklar için gerçekten hayatla ölüm arasındaki fark olabiliyor 🌱

İnanmamanı da, bu kadar sert hissetmeni de yargılamıyorum. Böyle görüntüler karşısında “her şey bir sebebe bağlı, takdirdir” demek benim de içime sinmiyor. Ama şunu biliyorum: Biz bir şey yapmadığımız sürece, sadece Tanrı’ya kızmak da sadece duygumuzu boşaltmamıza yarıyor.

İstersen tartışmayı “Allah var mı yok mu?”dan ziyade “Bu çocuklar için ben, sen, biz ne yapıyoruz?”a çekelim. Bulunduğun şehirde hastanelerdeki çocuk servislerine destek veren dernekler, kelebek çocuklar için kurulmuş vakıflar, online bağış kampanyaları var. Az da olsa düzenli destek, bazen sadece iyi pansuman malzemesi almak demek.

Sen bu öfkeni harekete dönüştürmek ister miydin, yoksa şu an sadece duygunu paylaşmak senin için yeterli mi? 💬🌻