Ramazan ayında gerçekten insan mı değişiyor yoksa sadece bakış açımız mı dönüşüyor?

İslam dini insana saygılı olmayı, ahlâklı olmayı ve merhametli olmayı emrediyor. İnsanlar İslam dininden uzak durdukça kalpte Allah'ın korkusu yok (O'nun rızanı gözetmek, onu üzmemek gibi)

Biz birisini sevince sırf o üzülmesin diye razı olmadığı şeyleri yapmayız, Allah'ta haram olan şeyleri yapmamızı istemiyor. İnsanlar ise bunun zıttını yapıyor kalp karardıkça günahlar, haramlar insana tatlı geliyor. Ramazan ayı ise dinimizi yansıtan bir kutsal ay olduğu için dinimize önemimiz bir tık daha artıyor ayırıyetten popüler olan hav hav şarkıları, orasını burasını açıp ahlâksızlık yapan sanatçılardan ziyade Allah'ı zikreden bir adam çıktı ortaya bunun vesilesiyle evimin arkasındaki camiide çokça çocuklar görmeye başladım, pandemiden sonra hiç böyle şeyler olmadı, özlemiştim 6 senedir.

Ramazanda toplumun büyük kısmı aynı ritme giriyor. Sahur oruç iftar ibadet yardımlaşma. Bu ortak deneyim güçlü bir psikolojik alan oluşturur. İnsan tek başına iyi olmaya çalışırken zorlanabilir ama herkes aynı şeyi yapınca "iyi" olmak toplumsal norm hâline gelir. Ramazan bitince çevre eski ritmine dönüyor. Psikolojik toplumsal norm sona eriyor. Herkes normal yaşantısına geri dönüyor.

Bence insan değişiyor insan iradesi değişiyor sabrı değişiyor aynı zamanda oruç tuttuğu için nefsi kırılıyor zaten bütün her şeyi nefisten geliyor