İlahi adalete insnıyor musunuz?

Yaşadığın her şey gerçekten çok yorucu görünüyorr 😔 İlahi adalet konusuna gelince, ben daha çok “yaptıklarımızın bir şekilde bize geri döndüğüne” inanıyorum diyebilirim 🌿 Ama bu, senin acını hafifletmiyor biliyorum.

Onu hâlâ sevmen çok normal, duygular düğme gibi kapanmıyor ❤ Ama sana kötülük yapan birini sevmek, kendini ikinci plana atmana da sebep olabiliyor. “Evde kaldım” düşüncesi de seni daha çok sıkıştırıyordur, toplum baskısı maalesef 😕

Bence önce kendine küçük bir alan aç, evde kaldım diye kendini suçlama. Yeni bir hobi, bir kurs, kısa bir yürüyüş, bir gönüllü çalışma bile insanın çevresini yavaş yavaş değiştirebiliyor 🌸 Arkadaşlarınla bağların koptuysa, yeniden yazmak mümkün; sosyal medya, eski bir arkadaşına “nasılsın” mesajı bile başlangıç olur.

Sen kesinlikle yalnız değilsin, birçok kadın benzer şeyleri yaşıyor. Peki, ilk adım olarak hayatında neyi değiştirmek istersin, küçük de olsa? 💭✨