Kendi ülkenizi neden sevmiyorsunuz?

Bu konuda hangi noktadayım hiç bilmiyorum. Ne sevmiyorum diyebiliyorum gönül rahatlığıyla, ne seviyorum o benim memleketim dıyerek sımsıkı sarılabiliyorum.

Türkiye'de güzel eğitim gören öğrencilerdenim. Ve istihdam az olsa bile ülkemde kalıp gerekirse ilkini yapmak isterim. İnsanımıza yardım etmek, derdine çare bulmak isterim ama gel gör ki ilk tökezlemede alay eden, aşağılayan, sen misin çare diyenler var. Yaş dil din hiç fark etmeksizin.

Kalbin almayacağı öyle laflara, olaylara şahit oluyorum ki anlık bir sinirle herkesi her şeyi zehirlemek bitirmek geliyor içimden. Ama bir yandan saf ve umutlu çocuklar geliyor aklıma. Maddi gücü inancı ve çabasıyla kıran melek kalpli aileler...

Ülkemi ve tarihimi seviyorum, araya çomak sokan fitne fücuru çıkar kokulu, Avrupa özentisi, popüler kültür kölesi nesli sevmiyorum. Öykünmeyi, özenmek o kadar normalleştirdik ki kendi geleneklerimiz ananelerimiz bile eski bir masal gibi geliyor. Gerçekliğinden bile emin olmadığımız, uzak durup ön yargısız okuyamadığımız satırlara dönüştü.

Bu gece ne kadar sessiz böyle, sevdim🙂 zaten cahil olan toplumun başta Amerika ya özendirilmesi 80 lerde başlayan bir dalga bu her neyse, süregelen hükümetlerin yanlış politikaları muhalefet partileri dahil, özellikle son zamanlarda toplum üzerinde oluşturulan kaygılar yerini beyin göçüne bırakmakta kültür ve eğitimi olan kendini kurtarırken kalan sağlar bizimdir 😄

En çok da ülkem de ülkem atam da atam diye şov yapanlar ülkesini sevmiyor bi an önce almanyaya kapak atıp totosunu kurtarmak istiyor, la madem ülkeni atanı seviyon kalıp da ülkeni istediğin gibi düzeltmek varken niye kaçmaya çalışıyon, soruya gelince ülkeyi seviyorum ama halkı sevmiyorum maalesef

İyileri ya da iyi olmaya çalışanları enayi yerine koyan örnek olmaya çalışanları ötekileştiren insanları sevebileceğimi sanmıyorum. Ancak ülkemi ve bu toprakları seviyorum. Ülkeye aidiyet duymayanlar ne desem bilmiyorum...