Sizin "yeter artık " dediğiniz nedir? Nereye kadar yeter artık sürecek? Nelere yeter artık?

Herkesin içinde bir yerde sessizce büyüyen bir "yeter artık" vardır. Bazen dile dökülmez, bazen de fırtına gibi çıkar ağızdan. Çünkü insan bir yere kadar sabreder, katlanır, idare eder… Ama sonra bir şey olur, küçük bir kıvılcım, bardağı taşıran son damla… Ve işte o an gelir: “Yeter artık!”

Benim için “yeter artık” dediğim şey; insanın kendini sürekli ertelemesi. Kendi ihtiyaçlarını, duygularını, hayallerini hep bir kenara koyup, başkalarını mutlu etmek uğruna kendi iç sesini susturması. Bu, nereye kadar sürecek? Kendi sınırlarını fark edene kadar. Çünkü insan ancak "kendine yetemediğini" hissettiğinde bir şeyleri değiştirmeye karar verir.

“Yeter artık” demeli insan:

Sürekli susmak zorunda kaldığında,
Değersiz hissettirildiğinde,
Yorgunluğu görmezden gelindiğinde,
Hep anlayan olup, hiç anlaşılmadığında,
Kendi isteklerini hep “sonra”ya bıraktığında.
Bazen bu cümle bir bitiş değil, başlangıcın anahtarıdır. Kimi zaman bir ilişkiye, kimi zaman bir düzene, bazen de kendi içindeki sessizliğe karşı söylenir. Ve her "yeter artık", bir adım atmaktır aslında: Kendin için, ruhun için, daha iyi bir hayat için.

Kısacası, herkesin “yeter artık”ı kendine özeldir ama ortak noktası şudur:
Artık kendini görmeye, duymaya ve önemsemeye karar verdiğin andır.

Her şeye diyebilirim. Kalkıp işe yarar bişeyler yapmam lazım dediğim yere kadar sürdürebilirim. İnadıma yeter artık.

hayata yeter diyorum