Sizce bu ülkede artık seçmen mi kaldı, yoksa herkes birer parti taraftarına mı dönüştü?

Eskiden hep AKP seçmenine kızardık ya, "ne olursa olsun savunuyorlar, hiç sorgulamıyorlar" derdik. Ama artık CHP seçmeni de onlardan farksız oldu. Herkes tuttuğu partiyi bir futbol takımı gibi görüyor. İyi oynasa da, kötü oynasa da alkışlıyor, yanlış yapsa da görmezden geliyor. Sanki oy değil, sadakat yemini veriliyor.

Bak, artık “seçmen” bile demiyorum; taraftar diyorum. Çünkü bu ülkede siyaset fikir değil, fanatizm oldu. Biri AKP'yi ne olursa olsun savunuyor, diğeri CHP’yi. Ortada koca koca hatalar var ama kimse “bir dakika, bu doğru değil” demiyor. Eleştiren hemen “hain” ilan ediliyor.

CHP’nin taraftarı da artık bir çeşit robota dönüştü:
Yanlışı görse de susuyor,
Rahatsız olsa da bastırıyor,
Çünkü "eleştirirsem karşı tarafa yarar" korkusu her şeyin önüne geçmiş durumda.

Halbuki bu suskunluk, partileri geliştirmez, sadece çürütür.
Ama kimse duymak istemiyor artık, çünkü herkes “biz ve onlar” kafasında.

Siyaset bu ülkede artık çözüm üretme yeri değil.
İnatlaşma ve kimlik savaşı arenası.
Ve bu düzende en büyük zararı gören yine halk oluyor.
Ama ne hikmetse halk bile bunu fark etse de sustukça, bu döngü hep böyle devam ediyor.