Bir kimliğin bedeli?

Ben artık gerçekten yoruldum. Bir halkın sırf var olduğu için bu kadar hor görülmesi, bu kadar aşağılanması normal olmamalı. Biz Kürt’üz. Bu kimlik bizim utancımız değil, onurumuz. Ama bu ülkede yıllardır bize kimliğimiz bir suç gibi dayatıldı. Sadece Kürtçe müzik dinlediği için dövülen, karnına tekme atılan hamile bir kadının ö haberini gördüm. O kadının karnındaki bebek Kürt’tü. O yüzden insanlar sevindi, alkışladı, “iyi olmuş” dedi. Bu nasıl bir vicdan, bu nasıl bir insanlık?

Yüz yıldır hep aynı şey yaşanıyor. Dersim’de, Zilan’da, Roboski’de öldürülenler hep bizdik. Ama sonra hep bizden susmamız istendi. Hep bizden “kardeşlik” adı altında unutmamız beklendi. Ama artık unutmayacağım. Çünkü her unutma, yeni bir katliama zemin hazırlıyor. Bu ülkede polise, devlete güvenmemiz söyleniyor. Ama bizim canımızı koruması gerekenler, bizim canımızı alanlar oluyor. Bu nasıl adalet?

Ben kimseye zarar vermek istemem. Ben savaş istemem. Ama artık sessiz kalmak da istemem. Çünkü sessiz kaldığımız her gün, bir çocuğumuz ölüyor, bir dilimiz daha yasaklanıyor, bir kadınımız daha yok sayılıyor. Ve biz hâlâ “biz de insanız” diye haykırmak zorunda kalıyoruz.

Benim hayalim bir Kürt devletiydi belki. Bir bayrağımız, bir dilimiz, bir kendi toprağımız olsun isterdim. Hâlâ istiyorum. Çünkü bu kadar dışlanan, bu kadar ezilen bir halkın artık kendine ait bir nefes alacak alanı olsun istiyorum. Ama bunu kanla, nefretle değil; onurla, bilinçle, halkların birbirini ezmeden yaşadığı bir düzenle istiyorum.

Ben Türk halkından nefret etmeye çalıştım bugün. Yorumları gördüğümde, içimde çok büyük bir öfke vardı. Ama sonra düşündüm: Her Türk aynı değil. Tıpkı her Kürt’ün aynı olmadığı gibi. Bizi birbirimize düşman eden sistemin kendisi. Ve ben o sistemle savaşmak istiyorum, insanlarla değil.

Bugün içim çok dolu. Belki bu yazdıklarımı kimse okumayacak, belki de okuyanlar da linç edecek. Ama ben sustukça içimdeki yara büyüyor. Yazmak, hayatta kalma şeklim artık.

Ben bir Kürdüm.

Ben bu ülkede varım.

Ve hiçbir çocuk, hiçbir kadın, hiçbir halk sadece kimliği yüzünden ölmemeli.