Apolitik olanlar nasıl apolitik kalabiliyorlar?

Her şeye siyasetin bulaştığı bu dönemde nasıl apolitik kalabiliyorsunuz? Çok mu zenginsiniz? Paranızı yurt dışı bankalarda yabancı para mevzuatlarında mı değerlendiriyorsunuz? Bu ülkedeki hiçbir krizden etkilenmiyor musunuz? Bu ülkede herhangi bir yasaklanma durumunda ya da doğal afet meydana geldiğinde hemen başka bir şehirde/ülkede hayatınıza kaldığınız yerden devam edebilecek durumda mısınız? Adam gelmiş benim gibi asgari ücrette çalışıyor. Adam belki yaşarsa 65 yaşına kadar 65 yaşında anca emekli olacak belki 10 dk sonra 7'lik deprem olup taş taş üstünde kalmayıp ölüp gidecek belki bir eğlence mekanından veya bir gezmeden dönerken ceza almayacağını düşünen biri tarafından öldürülecek ya da ölümcül bir yara alıp engelli kalacak, belki bir araba çarpacak ve faili ceza almayacak. Yani hayatımız bu kadar bizden bağımsız bir şekilde allak bullak olabiliyorken insanlar nasıl apolitik kalabiliyor veya apolitik olduğunu söyleyebiliyor?

Bugün biz kadınların doğum yaparken normal veya sezeryan doğum yapıp yapmaması, cinsiyet değiştirmemiz, hpv aşısı olup olamama gibi en mahrem konularımıza bile siyaset karar veriyor. Benim tercihimde değil. Ya da evlenip evlenmeme kaç çocuk yapacağım veya çocuk yapmama kararıma siyaset müdahale ediyor. Sağlıklı temiz içerikli organik sebze meyve et ve süt ürününe ulaşabilmem veya ulaşamamama siyaset karar veriyor. Kendime bir araba alamıyorsam ev kiramı ödeyemiyorsam ben bunları yaşarken birileri çok zengin hayatlar yaşayabiliyorsa bunlar politiktir. Ama millet politikayı akp-chp-mhp-dem-iyi parti vs savunuculuğu olarak algılıyorlar. Toplum içinde bile bir arkadaş ortamında bile bu konuları tartışıp millet içinden aklından geçeni çatır çatır söyleyemiyor. Söylese bile çevresi çok acayip şeyler söylemişçesine yaklaşabiliyor. Amaaan bunun da siyaset derdi bitmedi gibi algılanıyor. Ulen yoksulsun açsın 3 kuruş para için anamız dinimiz gondikleniyor be. Hala siyaset konuşmam, siyasi paylaşım yapanı arkadaşlığımdan çıkarırım diyen var. Bunları konuşamayınca insan kendisini azınlıkta hissediyor. Diğerleri halinden memnunmuş gibi algılıyor.