Kamu tasarrufu hakkında ne düşünüyorsunuz?

Uyularsa tasarruf sağlanır ama ülke toparlanmaz. Zira Tarım ve Tarıma bağlı sanayiyi, bitirdiler. Bu yüzden de kendimize yetemiyoruz ve halk köye dönüp devletin verdiği destekle tarım yapmadan; düzelmemiz mümkün değil. Genel olarak ekonomimizi şöyle değerlendirmem gerekirse ;

1929-1938 Yılları , en parlak olduğumuz dönemdi. 1939- 2002 na kadar kendimize yetıyorduk ve çöküş 2002 AKP den sonra başladı. Artık , kendimize yetebilen bir ülke de değiliz. Detaylı belgeli olarak şöyle anlatmam gerekirse;

Ekonomik rakamlara bakarsak, ülkenin malvarlığını satmadan kendi kaynaklarımızla büyüme yoluyla; 1929-1947 arası hep cari fazla vermişiz. 2. Dünya savaşına özgü, açlık olmuş. Çünkü erkekler askerliğe alınınca, tarımda çalışacak nüfus azalmıştı. Ekonomide asıl bozulma , Adnan Menderesin ülkeyi aşırı borçlandırmasıyla başladı. Bir tane bilimsel makele atayım, bu paragrafı bitirmeden

https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/1233512 Atatürk ve İnönü döneminde ekonomik başarıların, Adnan Menderes döneminde nasıl batırıldığı, detaylı ele alınmış.

Yine de 2002 ye kadar, kendimize yetiyorduk. Bir memur maaşıyla, 10 kişi geçiniyordu, şu an ise; üç kişi ancak geçiniyor. Zira AKP;

-Atatürkün kurduğu tüm fabrikaları sattı ve böylece yerli üretimi bitirdi

-Madenleri yabancılara borç karşılığı sattı ve böylece yerli maden kalmadı

-Hibrit tohumu, kimyasal gübre ve ilaçlı tarımı zorunlu hale getirdi. Böylece tarım maliyetleri, hızla arttı. Çiftçi kazanamamaya başladı ve tarımı bıraktı. Köyler, böylece büyük oranda boşaldı

- Tarıma bağlı sanayi de tamamen çöktü.

Yani kendimize yetebilen bir ülke iken, her şeyi ithal etmek zorunda kaldık ve bu da dövize bağlı olmamıza neden oldu. Bu da hayat pahalılığına ve dışa bağlı kalmamıza neden oldu. Bir savaş çıksa, aç kalırız aç. Çünkü Gübreyi, ithal ham maddelerle üretiyoruz. Gübre olmasa, ekim yapamayız.

Muhalefet iktidara gelse, bu krizden çıkması çok zor görünüyor. Önce sığınmacılar gönderilecek ki kıt kaynaklar bize yetsin. Sığınmacılar da gönüllü gitmez. Sığınmacıları gönderebilsek bile, tarım ve sanayinin 1990 lardaki duruma dönmesi ve kendimize yetebilir hale gelmemiz; 10 seneyi rahat bulur. Geleceğimizi, hiç parlak göremiyorum. Ama yine de bir Mustafa Kemalin Askeri olarak , ülkemdeyim ve mücadele edeceğim. Tanrı, yardımcımız olsun