Dünya çok acımasız değil mi?

moskova saldırısındaki görüntüler psikolojimi bozdu

3,5 kişinin koca bir insan kalabalığını öldürebilmesi çok zoruma gidiyor

öldürmesini geçtim bu kadar kolay ilerleyebilmeleri, insanın o hale girişi, hepsi de masum konser izlemeye gelmiş insanlar ya

bir insan ne kadar zor yetişir ne gibi zorluklar atlatır neler neler hayatlarında yaşar

sevdikleri ilgi duydukları onu sevenler yüzlerce anı..

ama birinin tek bir kurşunuyla yere yığılıp hikayesi biter,

ve bu tamamen tesadüfi olur, o an katilin göz ucuna yakalanması ve 1 2 kurşunda ona atayım düşüncesinden ibaret.. evet bu kadar kıymetli ve muazzam bir yaşam bu kadar basit ve barbarca düşüncenin sadece 2 - 3 saniyelik bir düşüncenin 1 2 parmak hareketin kurbanı olur

o an geçip gitse o adamın o kadının o çocuğun hikayesi devam edicek yaşamı anlamı..

evet biliyorum kaçış yok ölümden ne yaşarsak yaşayalım varacağımız noktadır ama erken gitmek erken sevdiklerinden hayallerinden ayrılmak, onları yetim bırakmak acı dolu bırakmak

hemde büyük bir kan davası için değil uzun süren düşmanlıkların sonucu değil

sadece öylesine..

evet öylesine vurayım geçeyim eğlencesine'nin kurbanı olmak..

İşte bu olay göğsümü daraltıyor hayat bu mu diyorum bu kadar mana ve anlam dolu hayat nasıl bu kadar basit olabilir arkadaşlar?

madem bu kadar basit neden biz bu kadar gelişmiş canlılarız? neden bu kadar mana dolu anlam dolu sorgulayabilen irademizin bilincimin bu kadar açık olduğu canlılarız

bizde hayvanlar gibi olaydık ya anlamayaydık yiyip bitireydik birbirimizi

madem bu kadar insanlığın içinde barbarlık var neden bu acı?