Mescid_i Aksa Konusunda ne düşünüyorsunuz?

öncelikle berlirtmem gerekir ki eskiden filistin meselesi hakkında oldukça radikal düşünürdüm. filistin-israil meselesi hakkında birçok kitap okudum. şunu samimiyetle söylemem gerekir ki filistin-israil çatışmasını körükleyenler israil aşırı sağı ve iran’ın molla rejimidir. filistin barışı ancak başkenti kudüs olan bir filistin devletinin kurulmasıyla mümkün olabilir. bunu geçmişte oslo anlaşması ile gördük. camp david anlaşması ile israil sina yarımadasından çekilerek mısır ile anlaşmıştı. mısır ve israil 242 sayılı birleşmiş milletler kararını kabul etmişti. bu anlaşmaya göre mısır ve israil birbirini tanıyor ve aralarında barış sağlanıyordu. bu anlaşmayı imzalayan mısır devlet başkanı enver sedat, halid el-islambuli adlı radikal bir militan tarafından öldürülmüştü. enver sedat’tan önceki mısır devlet başkanı cemâl abdunnâsır filistin davasını destekliyordu. yaser arafatla birlikte fkö’nün kurucu unsurları arasındaydı. bu yapının nüvesini oluşturuyorlardı.
daha sonra israil’deki solcu partiler ilk kez olarak yaser arafat ile irtibata geçtiler, görüşme sağladılar. bunun üzerine israil ile filistinliler arasında barış anlaşması imzalandı. israil ve filistin tarafı 242 sayılı birleşmiş milletler kararını kabul etti. bu karara göre israil 1967 sınırlarına dönecek. geri kalan topraklar filistin’e iade edilecek. filistin başkenti kudüs olan bağımsız bir devlet olacaktı. ancak devlet sisteminin oturması için öncelikle filistin’in israil’de özerk bir statüde olması gerekliydi. bu özerk statünün başkenti ise ramallahtır. bugünkü özerk filistin devletinin kökeni de bu oslo anlaşmasına dayanır. israil bu oslo anlaşması ile birlikte tedrici olarak filistinlilere gazze, ramallah, cenin ve nablus gibi bölgeleri tevdi etmiştir. filistin kurtuluş örgütünün ilk merkezi ürdün iken lübnan’a taşındı, ordan tunus’a ve ardından oslo anlaşması ile gazze’ye taşınmıştır. diğer yandan israil ezer-weizmann anlaşması ile ürdünle de barış anlaşması imzalamıştı. daha sonra bu anlaşmalar ile birlikte hamas gibi iran destekli radikal örgütler boy göstermeye başlamıştır. hatta bir defasında yaser arafat gazze’deyken islami cihad militanları tarafından linç edilmekten son anda kurtulmuştu. yani hamas ve islami cihad gibi radikal filistinli örgütler yaser arafat’ı hain olarak görüyordu. filistin halk kurtuluş cephesi’nin lideri george habaş da oslo anlaşmasına muhalefet etmiştir ve yaser arafat’ı filistin devletine takıntısı olmakla suçlamıştı. bu radikal filistinli fraksiyonlara göre bütün filistinliler topraklarına geri dönmeli ve 1948’de israil tarafından işgal edilen mallarına ve arazilerine kavuşmalıdırlar. buna ise filistinlilerin geri dönüş hakkı denmektedir. filistinlilerin radikal fraksiyonlarına göre israil’le sonuna kadar mücadele edilmeli, yahudiler denize dökülmeli ve israil diye bir siyonist devlet ortada kalmamalıdır. yaser arafat da eskiden böyle düşünmekteydi ve en sonunda bu mantaliteyi terkederek israil’e karşı daha ılımlı adımlar atmıştır. yaser arafat üstüne giydiği askeri üniformayı bağımsız bir filistin devleti kurulana kadar giyeceğim demişti. bu yüzden üzerindeki askeri üniformayı hiç çıkarmadı. tam da ortadoğu’da bir filistin israil barışı mümkün oldu derken yine radikal unsurlar devreye girdi. radikal bir yahudi öğrenci olan yigal amir adında bir dinci, israil başbakanı izak rabin’i oslo anlaşmasını imzaladı diye öldürdü. izak rabin’in öldürülmesine hem radikal yahudiler hem de radikal filistinliler sevinmişti. gazze’de ve israil’de bunu kutlamışlardı bile. israilli lider şimon peres ılımlı biri olarak filistin barışının mümkün olması için yaklaşan seçimlere hazırlanıyordu. üstünden izak rabin suikastının şoku da vardı. seçimleri ise binyamin netanyahu’nun likud partisi kazandı. böylece sağcı bir politikacı olarak binyamin netanyahu oslo anlaşmasını askıya aldı ve filistin israil barışı darbe yedi. daha sonraki dönemlerde sol partiden israil işçi partisinin ılımlı lideri ehud barak başbakan oldu, yaser arafatla birlikte barış müzakereleri yaptı. yaser arafat’a başkenti kudüs devleti olan bir filistin devleti veriyoruz dedi. arafat ise kudüs’teki eski ermeni mahallerini de istemişti. bir şekilde anlaşmazlık hali ile birlikte yaser arafat israil’e sırtını döndü ve bu kez anlaşmaya darbe vuran taraf arafat oldu. bunun sonrasında ise ikinci aksa intifadası başladı. bu iç karışıklıklarda binlerce insan öldü. gazze’de ve batı şeria’da intihar bombacıları sökün etti. israil’li askeri avlayan el-aksa şehitleri diye bir keskin nişancı yapılanması ortaya çıktı. bu kargaşa 2004’e kadar devam etti ve israil gazze’den çekildi. bu hamas adına bir zaferdi ve gazze şeridi hamas’ın oldu. bu da zamanla filistin kurtuluş örgütü ve hamas ayrılığını yarattı. ilerleyen dönemlerde ise hamas’ın iki önemli lideri şeyh ahmed yasin ve abdülaziz rantisi öldürüldü. tam da oslo ile filistin barışı sağlamanın arayışları sürerken ve filistin ile israil halkı arasında bir barış sağlamak istenirken daha filistin halkı arasında bile barış sağlanamadan radikaller ve ılımlılar ayrımı oluştu. fkö eskiden cemâl abdunnâsır mısır’ı tarafından desteklenirdi. ne zaman ki sovyetler yıkıldı, sosyalist blok çöktü bu sefer solculuğun da bir anlamı kalmadı ve nâsır döneminin de bitip camp david anlaşmasının imzalanmasından sonra fkö ılımlı olarak israil’e zeytin dalı uzattı.
kısacası bugün filistin ve israil barışına mollalar iran’ının desteklediği hamas ve israil’in aşırı sağı tehdittir. bugün israil’in sağcı politikası binyamin netanyahu kudüs’ü yahudileştirerek orayı başkent ilan etti ve orayı eski amerikan başkanı donald trump israil’in başkenti olarak tanımıştı. üstelik bahreyn ve birleşik arap emirlikleri ile israil’in ibrahim anlaşması imzalayıp bir barış oluşturmalarına rağmen bugün israil’in başkenti kudüstür. bugün buna suriye hariç arap dünyası bile tepki göstermiyor. son günlerde görmekteyiz ki hamas israilli sivillere saldırmaktadır. israil ise gazzeyi sivil ayırt etmeden bombalamaktadır. özellikle hamas’ın alman bir turistin bedenini soyup ölüsünü sokaklarda teşhir etmesi ve çocukları cesede tükürmesi oldukça utanç verici manzaraydı. umarım netanyahu yönetimi gider ve 90’larda olduğu gibi bir filistin barışı için adım atılır. cumhurbaşkanı recep tayyip erdoğan’ın dediği gibi iki devletli çözüm gerekli ve başkenti kudüs olan bir filistin devleti kurulmalı.

İlk soru Filistin halkının çoğunluğu Müslüman değil de Budist olsa hassasiyetiniz aynı mı olacaktı? 2. soru Işid Müslüman diye sevgi beslediniz mi? Sizin inancınıza sahip diye teröristler bile makbul ise sizde bir sorun var demektir. Hamaslı teröristlere de acıyıp duyar kasıyorsanız Müslüman olmayan mazlum mu yok dünyada? Derdiniz inanç sömürüsü, haritada Filistin veya İsrail'in yerini bile gösteremeyecek kişiler özellikle daha konuyu bile bilmeyenler bir şekilde taraf olmaya çalışıyor, o tip kişilere az ötede oynayın demek istiyorum.

İsrailli siviller çocuklar rahat etmek istiyorsa önce Filistinli müslüman sivillerin ve çocukların rahatını ve huzurunu inşa etmek zorundalar

Müslümanlar rahat ve huzurlu değilse artık İsrail'e de huzur rahat yok

İnşallah Kudüs İslam yonetimine geçer.

Mescidi Aksa Kudüs Filistin Müslümanların meselesidir, Arap'ın meselesi değil, seküler zihniyetli Türk'ün meselesi de değil... Müslüman Türk'ün meselesidir. 400 sene boyunca Hicaz coğrafyasını huzur ve güven içerisinde idare eden Müslüman Türk'ün meselesidir...