Deprem bölgelerine yardıma giden insanların ruhsal durumu zamanla düzelir mi?

Nişanlım gitti enkaz altında kalan bi akrabasının cenazesini almak için. Bi hafta kaldı Kahramanmaraş'ta. 4 gün oluyor geleli, uyuyamıyor, konuşamıyor, yemek yiyemiyor, sürekli dalıp dalıp gidiyor, gözleri doluyor ben üzülmeyeyim diye ağlamamak için tutuyor kendini, karanlık olunca dışarı çıkamıyor. İnsanların gördükleri unutulacak şeyler de değil tabii biz izlediklerimizle kahroluyoruz bire bir yaşayanlar için durum daha kötü. Bundan sonra normale döner miyiz acaba