Bilmiyorum, gerçekten kafam çok ama çok karışık. Elimde kumanda kanal kanal geziyorum. Her birinde farklı bir haber, farklı bir enkaz görüntüsü. Elimde telefon, yardım gruplarına gelen mesajlara bakıyorum, karşıma çıkan haberler, forumlardaki yazılar ve görüntüler.
İzlediğim videolar, bir çocuğa kolonu keseceğiz deniyor, "kolumu mu" diye anlıyor ve korkuyla soruyor. Ve dahası. Her bir görüntü, her bir yazı, depremle ilgili ağızdan çıkan her şey beni fazlasıyla etkiliyor, üzüyor. İçim paramparça oluyor.
Bu kadar insanın tek bir gönülden destek olması, bir Ülkücünün TKP standından çorba alması, bu zamanda tek yürek olmalı, dış ülkelerden gelen yardımlar falan.. Bilmiyorum, daha çok çok şey yazabilirim.. Her birisi etkiledi..
Motorun üzerinde bagajda ceset taşımalar. Ailesi ölen kız çocuğunu uzaktan akrabalarına vermeleri ve uzaktan akrabaları olan iki kız bu yavruyu dövmesi daha çok var hangi birini sayacağımı şaşırdım
Hayvanlara çok üzüldüm 😥 kedilere köpeklere canlarım ya günahsız şekilde onlar da enkaz altında kaldı dahası insanlardan annesini babasını eşini bebeğini kaybeden çok acı gerçekten
İlk sallantıda evdeydik korkmadım pek, hatta video çekip arkadaş grubuma attım. Sallantı durmadıkça annem ağlayıp babama sarıldı öldük burada ölümüzü bulamazlar filan dedi o an hiç hafızamdan silinmiyor.
Bilmiyorum, gerçekten kafam çok ama çok karışık. Elimde kumanda kanal kanal geziyorum. Her birinde farklı bir haber, farklı bir enkaz görüntüsü. Elimde telefon, yardım gruplarına gelen mesajlara bakıyorum, karşıma çıkan haberler, forumlardaki yazılar ve görüntüler.
İzlediğim videolar, bir çocuğa kolonu keseceğiz deniyor, "kolumu mu" diye anlıyor ve korkuyla soruyor. Ve dahası. Her bir görüntü, her bir yazı, depremle ilgili ağızdan çıkan her şey beni fazlasıyla etkiliyor, üzüyor. İçim paramparça oluyor.
Bu kadar insanın tek bir gönülden destek olması, bir Ülkücünün TKP standından çorba alması, bu zamanda tek yürek olmalı, dış ülkelerden gelen yardımlar falan.. Bilmiyorum, daha çok çok şey yazabilirim.. Her birisi etkiledi.
Yardım merkezinden yeni geldim. Gençlerdeki telaş, yorgun olmalarına rağmen çalışmalara devam etmesi.. ne diyeyim ki ya yazdıkça yazasım geliyor.
Ben 99 depreminden beri sesi mi duyan var mı cümlesinden seslenişinden oldum olası nefret ettim ve her duyduğumda rahatsız oldum. Baba kızının elini hiç bırakmamış öyle bir fotoğraf vardı onu unutamam bir de üç köpek yavrusu anne kedi ve yavru kedileri koruyordu bunu unutamam , bir çocuğun günler sonra çıkacağı enkazdan evimize nasıl girdiniz demesi , bir çocuğun noluyor ya noluyor diye seslenmesi , kısaca her anı beynime kazındı. Kaybettiklerim , hayatta olduğuna sevindiklerim, günlerdir tüm tanıdıklarım aklımda defalarca haber almak için yazıyorum. Etkilendim fazlaca….
Can kayıpları, yaralılar, enkaz altından kurtarılmayı bekleyen canlar ve bekleyen yakınları… İnsanların ortada öylece kalması, temel ihtiyaçların yanında kefen istenmesi…
Hepsi çok acı, umarım tekrar böyle bir durum yaşanmaz
Deprem başlı başına etkisine alan bir afet zaten.. Mesut abi enkaz altında kızının elini tutmayı bırakmadı, çocukları için bisküvi ayıran amca, muhabbet kuşunu 55 saat avucunda muhafaza eden 13 yaşındaki çocuk.
Bu görüntüler.. Kendi gördüklerim var Ama hayvan dostlarımızın yardımı da büyük 🤍 Bir de normalde birbirine iki zıt dostumuz nasıl da birlik olup sarılmış 🥺🤍
Hayir bisküviyle enkaz basinda bekleyen baba ne yazık ki bir çocuğu ve eşini kaybetti yalan haber diğeri... Lütfen yalan bilgi paylaşıp bilgi kirliliği yapmayin.
Depremi ben de yaşadım 2 dk arayla 2 defa oldu ilkinde aşağı indik durdu diye çıktık yukarı tekrar olunca kaçtık gözümün önünde bina yıkıldı adamların çığlığı kulağımda hala