Neden Türkiye'den kaçıp gitmek istiyorsunuz?

Turkiyeden gitmeyi hic dusunmedim. Hatta bir ara yabanci sevgilim oldu. Onunla da gitmek istemedim. O da burada kalmak pek istemedi işi gücü orada diye. Ulkemi seviyorum genel olarak. Evet dezavantajlari var ama burada dogdum sonucta ve ailem sevdiklerim burada.

Ozellikle kadin olarak bu toplumda yasamak zor. 2. sinif vatandasiz, uzerimizde cok yuk var. Cok fazla elestiri aliyoruz her konuda. Bu millete agzimizla kus tutsak yaranamiyoruz. Mesela bu acidan da avrupa daha iyi olabilir ama bilmiyorum.

Onun disinda avrupa bir çöpünü bile vermez öylesine. Benim ogrencilik zamanimda simite param yetmedigi olurdu simitçi abim canin sagolsun kizim demisti. Halka tatlisinda yine öyle. Tamam abi kalsin param cikismadi derdim. Ne kadar varsa ver, al afiyet olsun demisti. Yani avrupa insani bunu yapmaz. Bir copunu dahi paran yoksa vermez. Bu özellikleriyle ulkem insani her turlu daha anlayışlı.

Tabi kotu ozelliklerimizde var. Cok gergin bir milletiz. Saygi yok, bireysellik yok. Suratimiz hep ketum, mutsuz. Surekli elestiri halindeyiz. Durumu iyi olan bile boyle. Oyle gecim sikintisindan falan degil. Gider guzel bir suv araca biner neden volvonun suvu degil ki der.

Elalem ne yapmis etmis cok merakliyiz bu konuda. Yerlere tukurme, parklara zarar verme, yeni boyanmis binalara sprey boyayla yazi yazma, olumsuz dusunme cok fazla var. Bir ise kalkisirsin yapamazsin derler. Hamile olursun bende şu su oldu oldu, cok zordu diye anlatir korkutur dururlar. Herkes cok bilmiş bizim ulkede. Doktora danisirsin o sorun yok der. Ama bende sorun oldu doktorlarda her zaman hakli olmuyor diye yine olumsuzu düşünür. Sana da düşündürür.

Medeniyet, saygi konusunda avrupadan fazlasiyla eksigiz. Ama insanlik konusunda her turlu daha iyiyiz. Biraz kulturumuz, insanimiz duzgun olsa, gelismekte olan degil de gelismis daha refah bir duzeyde olsak, egitim sistemimiz ve iş saatlerimiz/maas dengesi falan daha duzenli ve insani olsa turkiye dunyada yasanabilecek en guzel ulkelerden biri.

Dogasi, iklimi,4 mevsimin yasanmasi, deniz tatili istersen var, kultur istersen var, doga istersen var, yaz sehri olsun dersen var, ben sicagi sevmiyorum soguk kapali havalari istiyorum desen var, yemek kulturumuz muazzam. Dogamiz muazzam. Yani boyle bir ulkeyi ingiltereye falan değişmem.

Duzelmesi gereken seyler var. Bu da sadece devlet eliyle olacak seyler degil. Once insanimiz duzelecek. Bireysel yaşayacak, bu kadar olumsuz olmayacak, milletin isine karışmayacak, cok bilmisliginden vazgececek, yere tukurmekten, elindeki copu atmaktan, trafikte magandalik yapmaktan, ben cok iyi soforum, ben cok isciyim, ben cok iyi ögretmenim tavirlarindan, her turlu egosundan vazgececek. Statuden ve luksten bir halt olmayacagini anlayacak once.

Cebinde i phone var borçla almis. Olmasa olmuyor mu? Insanlari statuye gore ayirmaktan vazgecmeli turk halki. Bir müdüre davrandigiyla, disardaki çopcuye davranis bicimi ayni degil. Bizim millet muduru, doc. dr gibi unvanı olanlari adam yerine koyuyor. Karaktere bakmak yok. Karaktere gore muamele etmek yok. Varsa yoksa statü.

Statusunu de elinde gezdirdigi unlu kahve zincirinin bardagiyla, elindeki luks son model telefonla, bindigi jeeple, aldigi unvanla sanıyor ve aslinda ici bomboş. aslinda toplumda bunu destekliyor. Önce turk halkinin duzelmesi lazim bu konularda.

Sonra egitim sistemi, iş saatleri, maas vs halledilir. Cok guzel ev yapiyorsun gidip uzerini boyuyor. Devlet sana park yapiyor gidip salıncağı kiriyorsun, spor aletlerini kırıyorsun. Devlet ve halk birbiriyle hareket etmeli ve birbirine saygi duymali.

Avrupa bu konuda boyle degil. Adamlar bir aldigini yillarca kullaniyor. 2. el dahi kullaniyor. Statu ve luks bizdeki kadar onemli degil. Yani bu konulari halledersek cok guzel bir ulke oluruz.

Yoksa bircok degerimiz ve kulturumuz bence essiz yasadigimiz ulkede de cok yasanmislik var tarihi olarakta. Cok ozel bir yerde yaşıyoruz aslinda. Iste insanlarimiz zor, kriz vs, iş bulma durumlari falan sıkıntılı. Bunlari cozmus olsak bizden iyisi yok bence. Benim en cok sikayetvi oldugum konuda insanlarimizin zorluğu.