İstanbul’da yaşayanlar depremden hiç korkmuyorlar mı?

Böyle bilinçli olman gerçekten takdir edilesi. İnsanlar hala kaderden bahsediyor şaka gibi. Japonya’da kader işlemiyor herhalde bir bize işliyor.

Tedbir almadan kader diyemezsin. İstanbul'da kalırken 40dk yol gidiyordum ama sağlam yerde kalıyordum. Diğer insanların önceliği şehir merkeziyle gezip tozmak ondan üzülmemek lazım onlara. Ben 1200tl kiraya yeni yapılmış sitede kalıyordum. Ama millet hala gidip tarlabaşın da zeytinburnun da bağcılar da 40 senelik binaya 2 3 bin tl veriyorsa üzülmeyeceksin

İstanbul türkiye’nin en pahalı şehri. Evet sıfırdan başlamak zor ama istanbul’da yaşamak kadar zor olamaz.

Bir örnekten durumu izah edeyim. 4 kişilik bir aile. Çocuklar okula gidiyor, baba asgari ücret alıyor ( işsizlik bu kadar çokken, ekonomi kötüyken her an işten çıkarılabilir, şükür edip sabahtan akşama kadar sürünüyor ), anne ev hanımı ( zaten iş bulması çok zor) Ev alacak durumları yok, kiralayarak, vergiler, zamlar derken üst üste darbe yiyorlar. Başka bir şehire taşıyacaktır, babanın iş bulması gerek, taşınma maliyeti ( ortalama on bin TL olsa 5 asgari ücret, adam zaten geçinemiyorum, para biriktiremez ki), çocukların okulları, yeni evin kirası, depozitosu, kırılan eşyaların parası, ortama alışması, zartı zurtu. Bu adam ne yapabilir
ki, İstanbul'da kalıyor. Kendimden örnek vereyim, babam ticaretle uğraşıyor, zengin de değiliz, çok yoksul da değiliz, kendi yanımızda kavruluyoruz. Adam yıllardan beri burada, belli müşteri çevresi falan var, bu adam taşınsa tutunacak dalı yok. Benim, kardeşimin okulu burada. Yeni eve de taşınmaya gücümüz yok. Ne yapalım?
Bunu en güzel Zonguldaklı bir madencinin sözü tamamlar. "Aşağıda ölüm var, yukarıda açlık. Aşağıdaki ölüm olasılık, yukarıdaki açlık kesin."