Atatürkçü şair veya yazar denince aklınıza kimler geliyor?

O Kemalist değildir onun ülküsü Kemalizmi de içine alır.

Kemâlizm'i içine mi alır? Atsız Atatürk ve Kemâlist rejime ilk ve en sert eleştirileri yapan adamdır. Kemâlizm'in yalan dolan propoganda olduğundan, 23-50 devrinin diktatörize bir yapı kabul edilmesi gerektiğinden bahseder. Atsız Kemâlizm'e ilk ve en sert eleştiriyi yapan yazardır, ve Atatürk'e tabii...

Bir kişinin önceki düşünceleri ile sonraki düşünceleri kıyaslandığında son yazdıkları geçerlidir. Atsız da 1944'tem sonra hep Atatürķ'ü övmüştür. Hatta böyle giderse Atatürkü savunan bir ben kalacağım demiştir.

Evet, "son yazdıklarının geçerli olduğuna inanmak" kişinin takdirine kalmıştır, buna ben hakim olamam. Ancak senin dediğin üzerinden gidersek de Atsız, Kemâlist Parti'nin iktidardan düşüp karşı devrim hedefindeki DP iktidarının sağladığı Anti-Kemâlist ortamla beraber, gerçek yüzünü ortaya koymuştur. Bunu, internette ufak bir araştırma yaparak görebilirsiniz ancan buna dair geçenlerde bir yazı yazmıştım; yazıya direkt cevap vermek veya vermemek de senin takdirine kalmakla beraber istediğin vakit cevap verebilirsin, yani yazı biraz uzundur diye konuyu bulandırmaya çalıştığım kanısına sahip olmazsan sevinirim, bu benim için kâfiidir. Yazdıklarım, bizzat delillere ve tarihlere, arşivlere sabittir. İstersen her birini tek tek kontrol edebilirsin abi. Başlayalım;

Öncelikle, Atsızcı arkadaşların "Arkasında olmasaydı şanlı bir mazi/ Bu milletten çıkar mıydı büyük bir Gazi?" dizeleriyle "Atsız Atatürk'ü severdi, Atsız Kemâlistti." gibisinden birtakım doğru olmayan önermeleri, bizzat Atsız'ın Irkçılık-Turancılık Davası'ndaki savunmalarından, Nihâl Atsız'ın kendi kaleminden çıkan yazılardan ve kişisel mektuplarından yararlanarak bu iddiaları çürütelim.

1.
Atsız, Atatürk döneminde, yani 1938'e kadar bazı zamanlar Kemâlist rejimi eleştirse dahi, genellikle Atatürk'e olumlu bir yaklaşımdadır. Ancak, Atatürk vefat ettikten sonra Atatürk'e iğrenç iftiralar eden ve bu alçak iftiraları kitabında yağlandıra ballandıra anlatan, Atatürk ve Cumhuriyet düşmanı, ırkçı ruh hastası Rıza Nur ile tanışan Atsız'ın Kemâlist rejime ve Atatürk'e bakışı, ciddi anlamda değişmiştir. Hatta o kadar değişmiştir ki Ulu Önder'e sayısız iftiralar eden, vatan haini Rıza Nur'u bizzat "manevi babası" ilan edecek kadar gözü dönmüştür Atsız'ın*. Irkçı ruh hastası, vatan haini Rıza Nur hakkında onlarca övgüye imza atan kişi yine Nihâl Atsız'dır**. Hatta Nur'un mezar taşındaki "Türklük için yaşadı, öldü." yazısı bizzat manevi evladı Atsız'ca yazdırılmıştır.

*
www.ulkucudunya.com/index.php

www.google.com.tr/.../...r-riza-nur-y1814-amp.html

**
m.facebook.com/ATASENDIKA/posts/1301292353253112:0

2.1
Atsız, Atatürk'ün vefatından sonra Kemâlizm'e de karşıt bir tutum almıştır. Atatürk'ün Altı Ok'unu temsil eden, CHP'nin 1935 Mayıs 4. Büyük Kurultayı zamanında parti programında zikredilen, Atatürk'ün fikirlerinin bütünü olan Kemâlizm, Atsız tarafından çok sert eleştirilere hedef olmuştur. Bazı kesimler "Ama Atsız Kemâlizm derken İnönü'yü kastediyordu." dese de, Atatürkçü olduğunu iddia eden Türkçülerin İnönü'yü zaten Kemâlizm dışında tutmasıdır. Başka bir gerçekse, Atsız'ın 1951'de Orkun dergisi 21. sayısında kaleme aldığı "Millî Birlik"te, Kemâlizm'den bahsederken 1920'li dönemleri de içine katarak Kemâlistlerin "30 yıl bu milletin başına güç belâ olduklarını" ve "Kemâlizm ideolojisinin 30 yılın yalan dolan propogandasından ibaret olduğunu" kaydetmiştir. Atsız, bu yazıyı yazdığında takvimler 1951'i göstermektedir, oysaki İnönü dönemi bundan 11-12 yıl önce başlamıştır. Atsız, sadece İnönü dönemindeki Kemâlizm'i değil, "30 yıl" ibaresiyle Atatürk dönemindekine de saldırmıştır.

2.2
01.12.1950 tarihli, Orkun isimli derginin 9. sayısında kaleme aldığı yazıyla, bu sefer alttan alttan Atatürk'ü diktatörlükle; 1923-50 TBMM'siniyse gayri meşrulukla iftira etmiştir. Zaten "1923‐1950 çağı gayrimeşru ve müstebit bir diktatörlük zamanıdır." diyerek, gerçek yüzünü bir kez daha göstermiş ve kendi aklınca Atatürk'ü eleştirmeye çalışmıştır. Ayrıca, 17.11.1950 tarihli, yine Orkun dergisinin 7. sayısında, bütün dünyaya yankı yapan "Yurtta sûlh, cihanda sulh." sözünü "sefilâne" olarak nitelendirecek kadar alçalmıştır. Bundan daha korkunç bir gerçekse, Atsız'ın Vahdettinci olmasıdır! Atatürk'e idam kararı çıkartan Millî Mücadele karşıtı ve Atatürk'ün "Türkiye halkının hayatını, onurunu, namusunu yok eden kişi." diye tanımladığı Vahdettin, Atsız tarafından "Türk Tarihinde Meseleler" adlı eserde, "talihsiz bir vatansever" olarak nitelendirilmiştir. Ayrıca Atsız, Çınaraltı dergisinin 1942, sayı 35'inde karma eğitime şiddetle karşı çıkacak kadar laiklik düşmanı bir adamdır.

ucuncuyol1919.com/.../

Öncelikle üst üste bu kadar bölüm attığım için affına sığınır, daha sonra bir bunun kadar daha yazıyı paylaşacağımı buradan belirtirim. Dediğim gibi, tarihler, dergi isimleri ve yazıları, sayılarına kadar her şey bellidir. İsterseniz, bizzat bu dergilerin arşivlerine ulaşarak bilgilerin doğruluğunu tetkik edebilirsiniz. Ancak ırkçı bir ruh hastası, Atatürk ve Cumhuriyet düşmanı ve Mustafa Kemâl Paşa'ya yönelik iğrenç iftiraların alçak sahibi Rıza Nur'un, Atsız'la "baba-oğul" ilişkisi kadar yakın olmaları dahi, Atsız'ın özellikle Kemâlist iktidarın düştüğü ve Atatürk karşıtı DP'nin iktidara geldiği dönemdeki görüş paylaşımlarının sebebini anlamamıza yardımcı olur.

Madem bunları paylaştın onun Atatürk hakkındaki olumlu sözlerini de, milli kahraman dediğini, bu gidişle Atatürkü savunan bir ben kalacağım dediğini de paylaşmalısın. Dogrulari ve yanlışları bir arada söyleyebilen ender kişilerdendir ATSIZ.

Atsız'ın Atatürk hakkındaki olumlu sözlerinin geneli 1950 öncesidir zira DP'nin iktidara gelmesiyle Atsız'ın aslî düşüncelerini ortaya çıkaracak ortam sağlanmıştır. Devam edelim:

Atsız Atatürk döneminde bilim adamı kimliğiyle Türk Tarih Tezini ve Liseler için okutulan tarih kitabını eleştirdiği için asistanlıktan atılmıştır. Dergisi kapatılmıştır. Buna rağmen dediğiniz gibi Atatürk hakkında olumludur. Hem ınkılapları hem Atatürkü över. Ama kırgındır. Asıl kırılma noktası İsmet İnönü'nün açtırdığı ırkçılık ve Turancılık davasıdır. Bu olaylarla beraber Türkçüler işkencelerden geçirilmiştir, tabutluklarda yatırılmistır. Atsız kendiside ifade ettiği gibi 1944'e kadar bırakın Atatürk'ü inönüye bile karşı değildir. Ama ırkçılık Turancılik davası isleri değiştirmiştir. Bu yıllarda yazdığı yazılarda Atatürk hayranlığı görülmezAma hak vermeniz gerekmektedir bu kadar sıkıntı ve işlenceden sonra Atsız'a. İnönü ve ardındam Menderes dönemini gördükten sonra yeniden Atatürkü göklere çıkarmaya başlar.

3.
Atsız'ın, Atatürk döneminden ve hatta CHP döneminden sonra ağzındaki baklayı bir bir çıkartıp gerçek yüzünü herkese göstermesine değindik. Peki, CHP döneminde Atsız nasıp bir tavır takınıyordu? İnceleyelim.

Ünlü bir dava, Irkçılık Turancılık Davası dostlar. Sanıklardan biri Atsız, hakkında birden çok suçlama var; iddialardan biri Atatürk'e alâlen hakaret ettiği. Atsız, mahkemede ne söyledi, önce ona bir bakalım:

Yine Atsız'a yakınlığıyla bilinen Orkun dergisinin 3 Ağustos 1951 tarihinde yayımlanan "1944-1945'ten Hatıralar" başlıklı bir yazıda, Atsız'ın sorgulanma esnasında sonunda sabrının taşıp asabi bir biçimde "Başkumandan Mustafa Kemal'i tebcil ederim. Fakat cumhurreisi Atatürk'ü beğenmiyor ve sevmiyorum! Beğenmeye ve sevmeye de ne kanunen, ne de vicdanen mecbur değilim!" diyerek ağzındaki baklayı çıkartmıştır.

3.1
Atsız'a atfedilen suçlardan birindeki bölümse, eşi Bedriye'ye yazdığı mektuptu. Mektupta, Atatürk ve İnönü'ye çok sert eleştirilerde bulunmuş hatta eleştirinin dozunu aşıp saygısızlığa kadar gitmişti. Atsız, dava esnasındaki esas temyiz dilekçesinde, sözkonusu mektuptan haberinin olmadığını, mektupta yazam hiçbir kelâmın kendine ait olmadığını belirten bir yazı yazmıştır. Bunun üzerine CHP'li Osman Sabri Adal, mektubu TBMM'de okuyarak fotokopiyi basına verdi. Bunun üzerine Atsız tarafı 180 derece dönerek bunun "özel bir konuşma" olduğunu iddia ederek, bu kişilerin özel hayatını ihlâl eden hareketi insanlık suçu olarak tanımladı. Hatta ve hatta, Atsız'ın avukatı 5 Mayıs 1945'te üçüncü ek temyiz dilekçesini davaya dahil etti. Bu dilekçede, mektup yalanlanmıyor; tersine mektubun özel bir konuşma olması, Atsız tarafından üçüncü kişilere yayımlanmaması ve aleniyet taşımaması sebebiyle, özel mektubun delil olarak tanımlanmaması gerektiğini belirtti. Atsız, yine yakayı kurtarmıştı.

...
Ancak Kemâlist iktidarın değişmesiyle beraber ortamdan faydalanan Atsız, 1950'lerde Büyük Doğu dergisindeki bir hatıra yazısında, yıllar önce yalanladığı mektubu doğruladı. Mektubun kendisi aşağıdadır:

2.bp.blogspot.com/.../1.PNG

Ayrıca Atsız'ın mektubundan kesitler, TBMM'de okunarak dava dosyasına geçirildi.

www.google.com.tr/.../mm__010040620066.pdf&ved=0ahUKEwiZpdG49ZDYAhUB6KQKHdZ-AAIQFggmMAE&usg=AOvVaw2_Uk-MCx5YDHchy3LwVeNG

Atsız'ın Atatürk'ü sevdiği, tamamen sizin iddianız. Atsız, 1950'lerle beraber koyu bir Anti-Kemâlist ve Atatürk düşmanı bir figür olarak çıkar karşımıza ki bu figürün kökeni, taa Atatürk'e iğrenç iftiralar atan ırkçı ruh hastası Rıza Nur'la tanışıp onun manevi evladı olarak kabul görmesiyle başlar. Ayrıca Atatürk, öyle dönem dönem sevilip dönem dönem sövülecek biri haşa değildir. Atsız, Atatürk düşmanı iğrenç iftiracı Rıza Nur'un evlatlık himayesine geçecek kadar, Atatürk'e diktatör diyecek ve Atatürk dönemiyle o dönemin meclisine "gayrimeşu diktatörlük" sıfatı takacak kadar, kişisel mektuplarında Cumhuriyet'i ve Atatürk'ü küçük düşürecek kadar koyu bir Atatürk karşıtıdır. Kendisinin de dediği gibi;

"Kemâlistler ırkçıları sevmiyorsa, ırkçılar da Kemâlizm'i sevmez."
-Atsız

Ayrıca birlik ve beraberliği bozacak bir davaya mensup olup Kemâlizm'in demir yumruğunu ensesinde hissedince Atatürk'ten nefret etmeye kalkışmak gibi bir tavır takınması dahi onun ne derece mantıksız ve tutarsız bir kişi olduğuna delil niteliğindedir. Zira Atatürk'ün 44-45 davasıyla hiçbir ilgisi yoktur. Nefret edeceği biri varsa, o da rahmetli İsmet Paşa'dır ki bu nefreti de yersiz olmakla beraber yalnızca onunla sınırlı kalabilir. Atatürk'ten nefret etmesine dair hiçbir sebep yokken, Rıza Nur ile tanışmasından ötürü kendisine hakim olan Anti-Kemâlist ırkçı zihniyet, malesef onu himayesi altına alarak yanlış yolundan daha yanlış bir yola sevketmiştir.

ATSIZ'ın kişiliğini tanınadığınız eserlerini okumadığınız ortada. Onun eğilmez, bükülmez kişiliğinı bilseydiniz ATSIZ'ın birini sevmiyorsa bunu dogrudan doğruya söyleyeceğini ve buna hiçbir kuvvetin engel olamayacağını bilirdiniz. O hapisten, işkenceden tabutluktan korkmaz ne düşünüyorsa onu söyler.

Kaldı ki siyaset yönünü beğenmiyorum askeri yönünü takdir ediyorum demiş. Bu Atatürk düşmanlığı değil. Ki sadece ifadenin bir kısmını almışsınız. Cumhuriyetçiyim, milliyetçiyim, laikim, halkçıyım ama devrimci değilim çünkü devrim tamamlanmış değiştirilecek bir şey kalmamıştır diyor.

Ayrıca Atsız da eleştirilebilir. Ülkümüz Atsızcılık değil Türkçülüktür. Tıpkı Yusuf Akçura, Ziya Gökalp gibi Atsız da bir Türkçü fikir adamıdır. Katılmadığımız fikirleri de vardır. Bunlari da saygı çerçevesinde eleştiririz.

Ne düşünüyorsa onu söylemiş zaten, söylemiş de 50'den sonra söyleyebilmiş. Haa evet, hiç eğip bükmeden açık açık Atatürk'e "diktatör ve devrim çılgını", 23-50 TBMM'sine "gayrimeşru oluşum", Kemâlizm'e "belâ" ve "30 yılın yalan dolan propogandası", Kemâlist devrimcilere "budala" ve "dalkavuk" diyecek kadar açık sözlüdür ancak Kemâlist Parti döneminde bubları söylememeyi tercih etmiştir. Kendisinin de dediği gibi, "Gazi Mustafa Kemâl'i her zaman yüceltirim, ancak Cumhurbaşkanı Atatürk'ü sevmek zorunda değilim." demek, Atatürk düşmanlığı değildir. Ancak Atatürk'e diktatör ve devrim çılgını yakıştırmaları, Atsız'ın Atatürk'ü sevdiğini iddia edecek kadar gülünç bir yanılgıya düşmüş kimselere, Atsız tarafından verilen cevap niteliğindedir.

Ben sizin eleştirmediğinizi iddia etmesim, ancak bana en başta, Atsız'ın Atatürk'ü de sevdiğini işaret etmek suretiyle "Onun ülküsü Kemâlizm'i de içerir." dediniz. Ben de, Atsız'ın Atatürk ve Kemâlizm hakkındaki düşüncelerini ortaya dökerek, bu yaptığınızın en başta Atsız'a, sonra Atatürk ve Kemâlizm'e ayıp olduğnu belirttim, hepsi bu.

Atatürk döneminde de Atatürk'ü sevmese söylerdi. O dönemde sözünü sakınmadığı, doğru bildiğinden şaşmadığı için asistanlıktan atılmıştır. Korksa o doğruları da söylemezdi.1944'e kadar İnönü, ye bile karşı değildir Atsız.

Söyleyemezdi, zira Atatürk döneminde bunu söyleyene açıkça belirtmek gerekir ki iyi gözle bakamazdı. Ayrıca kimse CHP döneminde Atatürk'e diktatör diyecek kadar alçalıp cezasız kalamazdı. Ayrıca Atsız'ın Atatürk'e karşı olmadığı sadece sizin fikriniz, kendisi yalanlıyor; dergi sayıları ve tarihlerine kadar bizzat Atsız'ın birinci ağzından size gerekli cevabı kendisi veriyor.

Atsız Mecmua ve Orhun'un bütün sayıları var bende. Benim söylemek istediğim Atsız ceza almaktan korkmaz, bedel ödemekten korkmaz. Sonucu ne olursa olsun söylemek istediğini söyler. Ki bahsettiğiniz Kemalizme diktatörlük dediği makalenin tarihi 1933 yanlış hatırlamıyorsam yani Atatürk dönemi.

Ben bütün makalelerini ve kişisel mektuplarını okudum.

Hayır, Atatürk'ü ve dönemini diktatörlükle suçladığı yazıyı 01.12.1950 tarihli, Orkun isimli derginin 9. sayısında kaleme almıştır. Size teker teker yazdım bunları, anlamadım; itiraz mı ediyorsunuz, beni yalancılıkla mı suçluyorsunuz? Lütfen açık olun. Atatürk dönemine "gayrimeşru diktatörlük", 23-50 TBMM'sine "gayrimeşru meclis", Kemâlistlere "dalkavuk" ve "Yurtta sulh cihanda sulh." sözüne "sefilane", Kemâlizm'e "belâ, 30 yılın yalan dolan propogandası" diyen ve özel mektubuyla eşine Cumhuriyet hakkındaki düşüncesini bir güzel aktaran, laik eğitime karşı çıkıp Atatürk'e "devrim delisi, inkılap çılgını" diyen ırkçı ruh hastası ve Atatürk'e iftiraları ile nam salmış alçak Rıza Nur'un manevî evladı kimdir?

Atsız'ın Rıza Nur'la ilgilide mektubu var. Orda Atatürk hakkında çirkin şeyler varmış diyor. Atsız'ın Hatıratta yazılanlardan Riza Nur yaşarken haberi yoktur. Inkar etmiyorum doğru bildiğini her dönemde söyler, korkmaz diyorum.

Atsız'ın Kemâlizm ve Atatürk karşıtı bir kimse olduğunu değiştirmeyecek önerme. Ancak bu da hatalı, Atsız, manevi babasının bırak eserlerinin yazılıp başka dillere çevrilmesini ve yayınlandığı dönemden sonra Rıza Nur ile arasına mesafe koymasını; mezartaşına "Türklük için yaşadı, öldü." diye yazı yazdırtmış ve Nur'u övmeye tam gaz devam etmiştir. Verdiğim linkleri okumamanız, beni kırmadı desem doğru olmaz.

m.facebook.com/ATASENDIKA/posts/1301292353253112:0

Paylaştığınız linkleri etraflıca okuyup cevap vereceğim.

Teşekkür ederim.