Engelliler Gününde Engelsiz Doğmuşum

Hayat bazen çok anlamsız geliyor, buhrana kapılıyorum ve içimden diyorum ki; elim, ayağım tutuyor çok şükür. Bu bir teselli mi? Peki ya tutmayanlar?

Onlara bakıp "çok şükür" mü demeliyiz?

Türkiye'de sonradan olanlarla beraber toplam 10 milyon civarı engelli olduğu söyleniyor. Bu da yaklaşık her 8 kişiden 1'ine tekabül ediyor. Demek ki hepimizin çevresinde en az bir tane engelli insan görmek muhtemeller dahilinde. Onlar bizlere ibret olsun diye mi yaratıldılar?

Engellilerin engelleri nerede?

Ateş düştüğü yeri yakıyor. Ne yaparsak yapalım, onların hissettiklerini hiçbir zaman anlayamayacağız. Normal şartlarda engelliler için aşılamayacak bir engel bulunmuyor. Eğer engelliler için yapılmış bir yola araba park edersek, işte o zaman engellemiş oluyoruz yaşam alanlarını.

Bende engelli olabilirim

Hepimiz engelli adayıyız zihniyetinden nefret ediyorum. "Bende engelli olabilirim, o yüzden engellilerle iyi geçineyim ki, bende engelli olursam bana da iyi davransınlar" gibi bir düşünceye kapılan insanlığını kaybetmiştir zaten. Öncelikle karşımızdaki kişi sırf insan olduğu için saygı göstermeliyiz. Toplumda karşılaştığımız zaman acıyarak bakmak yerine herkese davrandığımız gibi davranmalıyız.

3 Aralık Engelliler Günü'nde engelsiz olarak dünyaya geldiğim için şükretmeliyim ama ya engellilere ahirette çok mükafat var ise?