Kadının Gözlerinden Şiiri Yüreğinden Besteyi Eksik Etmeyeceksin

Kadın...

Kadına bakınca ne görüyorsunuz? Bir hamal mı, hizmetçi mi, çocuklarının anası evinin kadını mı? Ya da yaratıcı bünyesiyle mükemmel bir canlı mı?

Bu kimin nasıl baktığına göre değişiyor mu? Bana bir olan sana nasıl iki olur?

Sabahın Köründe Bir Melek Aralar Kapıyı

Yorgun argın çaldığım kapı... Otomatın o iç gıcıklayan sesi kulaklarıma hiç bu kadar güzel gelmemişti. Evin kapısını uykulu gözlerle açan bir kadın. Sen ne kadar güzel bir şeysin? Tüm gecenin yorgunluğu yüzünde. Farkındayım, hayli yorgunsun.

Yemek telaşı, temizlik derdine düşmüşsün. Bir de üstüne bana kahvaltı hazırlıyorsun. Kıyamam ben sana. O yorgunluğu üzerinden çekip almak istiyorum. Elimden bir şey gelmiyor. Şiir Yazsam sana az mı gelir? Karşılamaz ki kederini. Biliyorum bir şeyler yapmalıyım.

Ama Seviyorum Seni

Öyle Leyla ile Mecnun gibi değil. Ben gibi. Sıradan bir adam nasıl severse öyle seviyorum seni. Benim için çabalıyorsun. Karşılıksız, bir şey beklemeden. Tek istediğin sevgi ve sadakat. Ben tüm bunların üzerine nasıl üzerim seni?

Saçlarına eskisi gibi özen gösteremiyorsun. Makyaj da yapamıyorsun. Hepsi benim yüzümden.

Geçmişin İzlerini ve Acılarını Silemem ama Yüreğine Destanlar Yazarım.

Çay demleyeyim mi? İçer misin sıcak sıcak? Belki gamını alıp götürmez ama içini ısıtır.

Tüm kadınlara ithafen... Hoşça kalın. :):