İnsanlığın En Büyük Düşmanı: TERÖR!

Günlük hayatta kendi gündemimiz küçük sorunlarla her dakika değişebiliyor belki. Bazen arkadaşlarla yapılan atışmalar, bazen yemeğin soğuk olmasına verdiğimiz tepki, eşimizle ya da sevdiğimizle yaptığımız münakaşalar ve daha türlü türlü; ama koşturmacaların içinde gözümüzde o an büyüyen ve çözümleri olan problemler…

Peki, bunlar dışında unuttuğumuz bir şey yok mu? Sadece bir günde dünyada terörden dolayı ölenlerin sayısı kaçtır acaba hiç düşündük mü? Ya da daha da sınırlandıralım bunu, teröre kurban edilen çocuk ve kadın sayısı kaçtır acaba hiç düşündük mü? Sanırım kendi dünyamız, bunları merak etmek için fazla meşgul!..

Oturup beş dakikamı bunları düşünmeye ayırdığımda durumun vehametini kolayca anlayabiliyorum. Şimdi siz de yazılan iki üç satırı okuyup olan biteni ve dünyayı bir düşünürsünüz diye de aşağıdaki birkaç satırı not düşüyorum.

Sadece dünyanın bir köşesinde değil, her yanında ve her an sınır tanımaz bir şekilde can güvenliğimizi tehdit eden bu büyük sorun, her gün biraz daha durdurulamaz bir boyut kazanıyor maalesef. Geçmişte dünyayı kasıp kavuran savaşların yerini, bugün sözde çeşitli ideolojileri savunduğunu söyleyen ve işin tuhaf tarafı insanların yararına olduğunu savunan terör örgütlerinin yaptığı eylemler, artık insanları canından bezdirmiş durumda.

Başta kendi ülkemiz olmak üzere birçok ülkede birçok şehir ve bölge terör tehdidi altında. Bir iki gece önce Paris’te olanları hepimiz duyduk. Belki bazılarımız ‘’Aman bize ne, bize olunca kimse umursamıyor ki biz de onları umursayalım!’’ diye içinden geçirmiş olabilir. Fakat, bunu yapıyorsak unuttuğumuz bir şey var demektir. Terörün ne dini ne rengi ne de cinsiyeti var artık. O yüzden dün bizim başımıza gelenin benzeri, bugün başka ülkelerdeki insanların başına geliyor.

Bunun dışında vahim olan bir şey daha var. Günümüzde terör, sadece belli bir topluluktan oluşmuyor, tek bir kişi de (Geçen yıllarda dünyanın en sakin ülkelerinden biri olan Norveç’teki katliamı hatırlarsınız hepiniz.) ya da bir devlet de hayatı terörize etmekten çekinmeyebiliyor. Ayrıca bu yelpaze maalesef dünyanın her yanına ulaşmış siber aleme de yayılmış durumda.

Bunlar dışında her dakika büyüyen, ölümden kaçıp ve yine ülkeler arasında ölüme terk edilen mülteciler de bir terörün sonucu değil mi? Sadece bu da değil, ya kadına şiddet de bir terör haline gelmedi mi gerçekten? Apayrı şekilde incelenmesi ve anlatılıp herkese duyurulması gereken kadına şiddet de insanlığımızı bize unutturan ve malesef yine insan elinden çıkma bir vahşilikten başka bir şey değil.

Bu saydıklarımın hiçbirini diğerinden ayrı tutamayız. Belki ayrı konular; ama hepsi insanın vahşi ve törpülenmesi gereken yanının bir sonucu kesinlikle!

Halbuki şöyle bir dünyaya dönüp baktığımızda hangi birimize yer yok diye düşünmemek elde değil. Hangimiz şu anda bir silah alıp başka birini vurmak isteyebilir ki? Kim bu kadar cani olabilir? Ya da bir kadına tecavüzü, sahilde oynayan çocukları bombalamayı kim göze alabilir? Ama, kendimize bunu konduramasak da genç yaşta bu bataklığın içine sürüklenip yitip giden insanları da görüyoruz.

Buradan şöyle bir sonuç çıkarıyorum ki kaybettiğimiz hayatlar var; lakin daha da ilerisi kaybettiğimiz bir insanlık da var. Dün sahile vuran bebek de bizim gibi bir annenin babanın evladıydı; bir iki gece önce bir kafede sırf eğleniyorken kimliği, inancı, değerleri ne olursa olsun öldürülenler de bir annenin, babanın evladıydı.

Uzayda ilerledikçe kumsaldaki kum tanesi kadar küçülen insanoğlu, kendini dev aynasında gördükçe ve bu içine ekilen nefret tohumlarından kurtulamadıkça önce kendini ve sonra çevresindekileri yakıp yıkmaya meyilli olacak maalesef.

Şahsen dünyada dönen bu olayları seyrettikçe kendi insanlığımdan utanıyorum, aynı dünyayı paylaşmak varken birbirimize reva gördüğümüz bu zulüm gerçekten çok fazla. Hiçbir düzen hiçbir maddi güç ve hiçbir anlayış insanlığımızdan daha değerli değil kesinlikle!

Dünyayı değiştirmek için önce kendimizden başlayalım o halde, kim bilir bir gün insanlığın altın çağına da şahit olabiliriz belki!

Zaman ayırdığınız için teşekkürler, görüşmek dileğiyle…