Atam Sen Rahat Uyu, Bizler Emanet Ettiğin Türkiye Cumhuriyeti'nin Bekçileriyiz!

Yarın 10 Kasım, Ulu Önder Mustafa Kemal Atatürk'ün aramızdan ayrılışının 81. yıl dönümü.

Ben, geçirdiğim her 10 Kasım'da biraz daha hüzünlenirim. Bizlere emanet edilen Türkiye Cumhuriyeti'nin kıymetini yeterince bilemediğimi düşünür, kendimi sorgularım.

İstatistiklere göre yıllar geçtikçe Atatürk'e sempati duyan insan sayısı arttı ama emanetine sahip çıkmak için neler yapıyoruz, hiç sorguladınız mı?

Geçen gün bir video izledim; Atatürk'e benzetilen Göksel Kaya'yı bilirsiniz muhtemelen. Kendisine, gittiği mekanlarda 'paşam' denilerek hitap ediliyor, sadece kuş sütü eksik sofralar kuruluyor, her etkinlikte Atamızı canlandırıyor ve insanlar tarafından da gereğinden fazla benimseniyor. Hal böyle olunca, okey oynarken görüntüleri ortaya çıkınca 'Atamıza böyle şeyler yakışmaz.' demeye başladı insanlar, unuttuğumuz bir şey var ne Göksel Kaya ne de bir başkası Mustafa Kemal Atatürk değil! Önce şu haber videosunu izleyin, ardından Bence'me devam edelim;

Dikkat ettiniz mi muhabirin söylediklerine, ne kadar yanlış şeylere odaklandığımızı gösteriyor aslında. Bir de Göksel Kaya'nın okey görüntülerinin İzmir Marşı ile paylaşılması gibi trajikomik de bir durum var. Daha fazla açıklama yapmak istemiyorum bu konuda, değindiğim noktaları hepinizin anladığını düşünüyorum.

'Hayattaki en hakiki mürşit ilim.' der Atamız, peki biz ne kadar okuyoruz?

Cumhuriyeti sözde hep yüceltmek istiyoruz, bekçiliğini en iyi şekilde yapıyoruz (!) ama şu soruyu sormak istiyorum; bu ay kaç kitap okudunuz?

Muasır medeniyetler seviyesine ulaşmamız için ülke ülke gezip, hem ülkemizi tanıtan hem de gelişimimizi sağlayacak püf noktaları analiz ederek Türk milleti için hayata geçiren; Fransızca, İngilizce ve Almanca dillerini akıcı bir şekilde konuşabilen Atamıza olan saygınızı dile getirirken kaç dil öğrendiniz?

Çocukluğumuzdan beri Atatürk'ün hayatını, ilke ve inkılaplarını öğreniyoruz. Peki bu öğrendiklerimizden neler katabildik hayatlarımıza?

Aslında eleştiri içerikli olmayacaktı Bence'min konusu ama dayanamadım yine, tutamadım içimdekileri. Merak etmeyin iğneyi kendime, çuvaldızı sizlere batırdım. Cumhuriyet emanetine sahip çıkalım, sözde değil özde icraatlar yapalım istiyorum çünkü.

Neydi Atatürk'ün Türk milletine kazandıkları, neydi gençlikten beklentileri?

Cumhuriyetçilik ilkesi, diğer tüm ilkelerin de temeli... Atamızın kurduğu, tüm umudunu bağladığı gençlerin sahip çıkmasını istediği Cumhuriyet'e nasıl sahip çıkılır?

Cevabı hepimiz biliyoruz; okuyarak, araştırarak, globalleşerek, gelişmiş ülkelerin neler yaptığını sürekli takip edip, ülkemizi inovasyon odaklı hale getirerek. Kısacası cehalete savaş açmak yapmamız gereken, hepimiz sadece içlerimizdeki cahili öldürsek yetecek aslında.

Milletimizin efendisi olan köylülerimizi baş tacı yapıp, destekleyip; ithalat odaklı değil de ihracata dayalı bir ülke olmaya çalışmak da atmamız gereken en önemli adımlardan biri. Zor gibi görünebilir ama imkansız değil, farkındalık arttıkça Atamızın aydınlatıcı ilkeleri ve mirası ile yapamayacağımız bir şey yok. Unutmayalım ki; ihtiyaç duyduğumuz kuvvet damarlarımızda akan asil kanda mevcut.

Tüylerimiz diken diken, kalbimiz buruk, her yer hüzünlü... Atamızı sonsuzluğa uğurladık bugün

Emanetini konuştuk, yapmamız gerekenlere kısaca değindik ve geldik özellikle sona bıraktığım; Atamızı sonsuzluğa uğurladığımız güne dair duygularıma değinmeye...

Kısa sayılabilecek 57 yıllık bir ömre; sonsuz yenilik, kahramanlık, sevgi ve ideal bıraktı Atamız. Türkiye'nin kurucusu, ilk cumhurbaşkanımız, bugün hayata gözlerini yumdu ama aynı zamanda sonsuzluğa gözlerini açtı, kalbimizde yaşayacak daima. Her zaman yol rehberimiz olacak, daima soru işaretlerimizi giderecek yanıtları karşımıza çıkacak.

Ve biz içimiz buruk, gözlerimiz yaşlı olan bu günde içimizdeki gücü keşfedeceğiz, vatanımıza ve milletimize olan sorumluluklarımızı yerine getirmeye söz vereceğiz ve zirveye ulaşan yeni bir sayfa açacağız, inanıyorum.

Görüşlerinizi bekliyorum.