25 yaşında üniversiteye gideceğim, ortama ayak uydurabilir miyim?

Bilmiyceklerki gerçek yasimi

O saatten sonra zaten bir şey olmaz. Hickimse bir anda bırakmaz birini. En kötü derimki komaya girdim. Yillarca komada kaldım

Onu demesem yaşımı buyuttuler derim küçükken hadi hiçbiri olmadı öğrendi diyelim ne olacak en fazla

Ben tavsiye almaya geldim sen bana sitem ediyorsun
soruyorum sadece o saatten sonra öğrense ne olacak.

Bak sana anlatayım. Uniye gittiğimde 3. sene çok ağır bir iftiraya uğradım kendimi aklayana kadar canım çıktı ama gözden düştüm bir kere.1.5 sene okula sadece sınavlar için gittim son 1.5 yıl düzenli gitmeye başladım zaten uzamasının nedeni hem bölümü sevmemem hemde bu olay.
Saf bir çocuk olarak gidip asla haketmedigin muamelelere maruz kalmak zaten saf biri olduğundan hiçbir kızın sana yaklaşması üstüne bu iftirabolaylari yüzünden insanların disladigi biri oldum.

Hayatım boyunca insanlar tarafından eziklenmis biriydim zaten.
Senin gibi düzgün bir hayat yaşamış insanlar bunu anlayamaz belki ama emin ol benim yaşadığım şeyleri yaşamış olsan benim gibi düşünürdün.
Düşünsene hayatta hep başkalarının paspasi olmuşsun biraz ilgi görünce öyle olacak sanıp ihanete uğramış sin tutunabilirmisin hayata.
Tek istediğim elimde bir şans daha varken kullanmak.
Yaşımı küçültmek için kimlikle alakalı işlemleri bile denedim ama yapamadım.

Ben şu an iş hayatına girsem bu kafayla zaten Saygin biri olamiycam.
En azından üniversiteye gelenler 18 20 yaşlarında ben onlardan yaşanmışlık olarak daha ondeyim.

Anlamıyorum güzel bir hayat yaşamaya calismak suçmu.
Ben hatamı ediyorum bunu anlamaya çalışıyorum.

Bir keresinde yaşımı soylemistim hoslandigim kız bana abi demeye başladı misal

Değil ama benim psikolojim kaldırmıyor artık bunu.
O insanı bulmak için binlerce kişiyle konuşabilirim ve kendimi aşık etmeye zorlayabilirim tabi ama bir kez daha kaybedemem

Kaç defa gittim hep aynı tas aynı terane. Benim sözlere değil gerçek bir çözüme ihtiyacım var soyut bir çözüme.

Pardon somut bir çözüme

Bak sana ne istediğimi söyleyeyim.
Ben sadece gençler gibi eğlenmek eğlenirken üretmek aktif biri olmak istiyorum. Arkadas çevrem olsun arkadaşlarım olsun beraber gezelim eğlenelim birlikte ders çalışırken sabahliyalim flört edelim sevelim hatta s. viselim. Kisaca genç olmayı yasayayim istiyorum.

Ben aklı uckurunda biri değilim ama başkaları bunlar hakkında rahat rahat konuşurken benim hayal etmemin sapkınlık olarak yansıtılması haksızlıktan başka bir şey değil.

Şöyle düşün sen ilkokulu okumadan direk liseden baslasan dersleri anlayabilirmisin.
Ya da şöyle soyliyim 4 işlem bilmeden türev integral cozebilirmisin.
Mümkün değil.
Bende hayatta bu tecrübelerden geri kalmış biriyim takım çalışmasını bilmem sosyoloji bilmem.
Benim tekrardan ders almam lazım.

Sen ne dersin bilmem düşüncem bu yönde

Peki ya tekrardan aynı sorunlari yaşarsam millet bana büyük gözüyle bakarsa.
Hadi onu geçtim bu yasa kadar hicbisey yapamamış biri olarak görülürsem insanlar tarafından bu daha kötü.

Oldukça kararsızım ama bakalım daha vaktim var o zamana kadar kararımı veririm.
Ama gerçekten ödüm patliyor tekrar itilecegim diye