Soğuklaşan İnsan İlişkileri, Yalancı Aşıklar ve Yalnızlaşan Kalpler

İnsanlar neden bu kadar, yalancı? Ah o pembe yalanlar! Bir ilişkiye bazen, aslında çoğu zaman patdadanak düşüyoruz, ne olduğunu ne olacağımızı sonrasında fark ediyoruz. Aşk bazen saksı oluyor düşüveriyor kafamıza, canımızı yakıyor çoğu zaman.Biz değil miyiz canımızı yakan? Ne kadar dürüstüz acaba ilişkilerimizde? Kendimize ne kadar güveniyoruz? Beklentilerimiz nedir bir ilişkiden? Bunları okumanız için değil, kendi benliğinize sormanız için yazıyorum. İlişkilerde hep bir kıskançlık, hep bir olmayan benliğinizi olmuş gibi gösterme, yapmadığınız şeyleri yapmış gibi gösterme çabaları ne içindir?

Biz değil miyiz canımızı yakan? Ne kadar dürüstüz acaba ilişkilerimizde? Kendimize ne kadar güveniyoruz? Beklentilerimiz nedir bir ilişkiden? Bunları okumanız için değil, kendi benliğinize sormanız için yazıyorum. İlişkilerde hep bir kıskançlık, hep bir olmayan benliğinizi olmuş gibi gösterme, yapmadığınız şeyleri yapmış gibi gösterme çabaları ne içindir?

Açık sözlü olmalı insan dediğin! Öyle ağayım paşayım dememeli. İçi ne ise dışıda öyle olmalı. Olmalı ki sağlam kurulmalı ilişkiler. Düşüncelerinizi açık sözlülükle neden anlatmayı denemiyorsunuz? "İlk o arasın!, Sevdiğini önce O söylesin!, Bu gece eve gelmedi. Kesin aldatıyor!, Acaba şöyle dersem beni yanlış anlar mı?, KsCanlar sevgilim böyle yaptı sizce ne olabilir?....." Azıcık dürüst olamıyor insan. Soramıyor adam akıllı.

Maskelerle yaşıyoruz bu hayatı! Güldürmeyen şeye gülümsüyor, ağlatmayan acıya üzülmüş gibi yapıyoruz. Ne gerek var? Haa kırılıyor değil mi insan. "İyide arkadaş ben böyle yaparsam kaybederim O insanı" diyor değil mi bir yanınız? Sen O insanı zaten kaybetmişsin farkında değilsin. O insana maskelerin sahip, maskelerinin dostu/arkadaşı/sevgilisi.

Ve ne oluyor? Yalnızlaşıyoruz. Gece son bir kez aynaya baktığımızda, kendimize bakan gözlerimiz, o maskesiz bakan gözlerimiz, ne kadarda bıkmış hapsedilişinden, yalnızlığından.. Başımızı yastığa koyduğumuzda, kendimizi kandırıyoruz ve farkında bile değil çoğumuz.

Ah sevgili, gönlümde kor gibi sevdan.

Yok olmuş beden, ruhum ruhuna revan.

Kayboluyor var olan, yıkılacak mı dünyam.

Diyor gönlümüz, fakat dilimiz varmıyor söylemeye. "Ya beni derk ederse, beni avucunda sanıp vazgeçerse?" Bu korkular sarıyor benliğimizi. Ve takılıyor maskeler! "Selam nasıl gidiyor?" lara bırakılıyor sevdalarmız.

Her daim dürüst olun sevginize, sadık olun, güvenilir olun. Cesur olun. Olmadığınız insan olmaya çalışmayın. Ne hissediyorsanız onları dile getirin.