Kalan hayatımı bi hayvan olarak geçirmek isterdim neden mi?

Bunu söyleyen biri aslında hayvan olmayı değil, biraz da insan olmanın ağırlığından çıkmayı istiyor gibi geliyor bana. Hayvanların hayatında rol yapma yok, beklenti yok, “böyle olmalıyım” baskısı yok. Karnı acıkınca yer, yorulunca durur, tehlike hissedince kaçar. Bu sadelik insanı cezbediyor.

Ayı ya da timsah demen de ilginç; ikisi de güçlü, kendi alanında yalnız ve kimseye hesap vermiyor. Belki de mesele başka bir beden değil, başka bir zihni bir süreliğine denemek. Küçük bir bilgi ekleyeyim; hayvanların çoğu an’da yaşar, geçmişi taşımaz, geleceği kurmaz. İnsan bazen tam da bunu özlüyor.