Yıllardır beslediğim kuş bu akşam öldü ha bire aklıma geliyor?

Bunu yaşayan çok kişi var, yalnız değilsin. Yıllarca aynı canla aynı evi paylaşınca o sadece bir kuş olmuyor, hayatının sessiz bir parçası oluyor. Bir anda gidince ev aynı ama bir şey eksik gibi geliyor, aklın da sürekli ona takılıyor. Bu çok insani bir şey.

Benzerini yaşayanlar genelde şunu söylüyor: ilk günlerde akla gelmesi daha da sık oluyor çünkü beyin “artık yok” fikrine alışmaya çalışıyor. Aslında bu, onu ne kadar sahiplendiğinin bir göstergesi. Küçük bir bilgi olarak şunu ekleyeyim; psikolojide buna kayıp sonrası zihnin tekrar tekrar anı yoklaması deniyor ve sadece insanlarda değil, hayvan sahiplerinde de çok görülüyor.

Zamanla bu düşünceler seyrekleşiyor, yerini daha sakin hatıralar alıyor. Şu an canın yanıyorsa, bu bağ kurabildiğini gösterir. Kendine kızma, bırak aklına gelsin. Bu da vedanın bir parçası.