İnsanların evliliğiyle hayvanların kurduğu yuva ne kadar farklıdır?

– Evet, hayvanlarda da tek eşlilik var diyorlar. Hem de ömür boyu… Onlar da eşlerini kaybettiklerinde ya yeni bir eş buluyorlar ya da istemezlerse bulamıyorlar. Bu yüzden “eşine sadık hayvanlar” olarak anılıyorlar.

-

– Ancak doğada tüm hayvanlarda eşlerine sadık kalma durumu yoktur!
– Ah ha ben biliyordum zaten! Konu mutlaka dönüp dolaşıp bir şekilde gelip ucu illa ki bize dokunacak yani... Ee.

– Acaba diyorum, bu sadık kalmayı bizim hayvanlara da kediye köpeğe öğrettiğimiz gibi öğretemez miyiz? Terbiye edemez miyiz?

– Ya sen deli misin? Divane misin? Hiç insanla hayvan kıyaslanır mı? İnsana hayvan gibi davranılır mı? İnsan hayvan gibi öğretilip terbiye edilir mi?
İnsan, bu koskoca evrende yaşayan en komplike, en akıllı ve zeki varlık! Sen nasıl olur da onu hayvanla aynı kefeye koyup tartmaya çalışırsın?

– Ya Öf.. Tamam ya! Amma kızdın be sen de hemencecik…
Ne var yani? Altı üstü bir soru sordum. Çözüm arıyorum işte.
Hem senin o yerlere göklere sığdıramadığın, “Muhteşem varlık!” dediğin insandan ben niye göremiyorum ortalıklar da? Hani nerede yaşıyor onlar? Bir tane Numunelik de olsa göstersene bana!

– Konuyu dağıtma Lütfen! Anlat bakalım…

Peki… Vahşi Doğa hayatın doğal akışında, doğada tek eşliliği benimseyen hayvanların hayatına bir göz atalım. Bir çoğu tek eşli kalmayı ve sadakati nasıl başarıyor?

– Ya Bu hayvanlar için çok zor bir şeymiş gibi bu nu izleyip düşünmeye anlatmaya ne gerek var? Bu hayvanlarınki çok basit bir şey!
Dişi kuş yuvayı yapar. Erkek kuş gelir, dişiye birkaç kur yapar. Dişi beğenir… İş oldu bitti gitti. Yani bu böyle belgesel konusu olacak kadar önemli bir şey değil ki!

– Lütfen! konuşmadan sakince sabırla dinleyiniz. Hem her şey sizin zannettiğiniz kadar da basit de değil?

– Bana göre gayet basit size göre belgesel konusu! Konuda konu olsa bari.

Ya ben var ya evlilik olayı havların yaşamı kadar basit ve sade olsun gider şimdi basarım nikâhı, ama senin anlattığın gibi kuşlar gibi yaşamayacağım da biliyorum!

– Bak kardeşim… Senin kafan da detaylar eksik o yüzden sana çok basit geliyor olabilir. Lütfen müsaade et sabırla dinle bir.

Devam ediyorum.
Sadık kuşlar yuvayı beraber yaparlar. Dişi kuş yuvada yumurtlar. Yumurtalar çıkana kadar anne ve baba kuş sırayla kuluçkaya yatar.
Bir kuş kuluçkadaysa diğeri yiyecek toplar, gelir eşini besler. Yavrular yumurtadan çıkınca da birlikte bakarlar.

Ve o kuluçkadaki kuş…
Yağmur altında, güneşin altında aç kalır… Vahşi hayvanlara karşı savunmasızdır. Ayağı uyuşur, kanadı ağırlaşır ama yine de “Şöyle bir turlayayım geleyim” demez.

Erkek kuş kursağını yiyecekle doldurur, gelir eşine yedirir.
Yolda başka bir kuşa rastlasa bile!
“Cik cik! Oo bak bak, kursağım dolu… Bu seferlik seni besleyeyim” demez yani.

Çünkü onlar eşlerine yuvalarına sadık hayvanlardır.
Lütfen onları bazı kişiler kendi zihniyetinle kıyaslama yapmasınlar!

– Tamam ya! bırak, bırak ben daha fazla dinlemiyorum artık.
Bu ne ya... Sen git söyle O; sadık hayvanlara tamamım
Gelsin bir de onlar insan gibi yaşamayı, olmayı denesinler de göreyim ben de onu…

– Hayır!
Sen nesini görmek istiyorsun?

– Ben diyorum ki!
Hayvan gibi olmak, hayvan gibi yaşamak çok kolay ya...
Mesele insan olmakta…