uzun zamandır kedi ariyordum. beyaz olmasını çok istemiştim çünkü 10 sene öncede öncede beyaz bi kedim vardı..
aniden bir Haziran 2021de eşim şehire gitmişti hemen o şehirde barınağa bakmasını söyledim beyaz kedi bulursa alsın getirsin diye. ( bizim konumda beyaz kedi neredeyse hiç yok bulamamıştık) sağolsun hemen bulmuştu 2 aylık mini minnacık çoook zayıf bembeyaz bi erkek yavruyu bana getirdi 300km den.. büyüdükce çoook güzel asil akıllı bir erkege dönüştü. okadar yakışıklıydı ki. neler neler yaşadık beraber. göğsümde uyurdu hep kucaklardı beni, başka kedilere yakınlaşmama asla izin vermezdi onu kaybede bilecegimi asla düşünmemiştim. sapa sağlam kedi tam 1yaş 10 aylıkken 9 Şubat itibariyle halsizleşmeye başladı asla yemek yemiyordu veterinerlere götürdük serumlar iğneler neler yapti beklememiz gerektiğini söyledi kedim her gün dahada kötüleşiyor hiçbirçey yemeyip baygınlık geçiriyordu. dün işdeydim 17 Şubat aniden kalbim bi kötü izin alıp eve geldim eve girince yerde yatiyordu Maaaaaviiişiiim diye seslenince kafasını kaldirip bana bakarak miyavlamaya başladi ama o nasil bir ses hiç duymamışdım öyle miyavlamasını yerden kalkamiyordu ben kaldirincada düşüyordu tekrar. şırınqayla 1-2 damla su verdim suyu içer içmez gözlerimin içine baka baka nefes almayı durdurdu.. nekadar agladım deli gibi evin her yerinde onu görüyordum sanki ruhu benimle ayni yerlerde giibi.
gece eşim halimi görünce hadi bi parka gidelim hava alırsın dedi.
gitdik önümüze bembeyaz 5-6 aylık bi kedi çikti normalde kaçarlar görünce ama buuu hemen ayağımıza sürtünmeye başladı kucağıma aldim mavişimi hissetdim sanki oymuş gibi cansız soğuk bedeni yeniden ısınmış gibi sarıldım ağladim baya.. yere biraktim eeşim alalım Allah çikardi karşımıza eve götürelim dedi ama istemedim öldüğü gün yeni kediye kapıyı açmak bana ihanet gibi geldi. eve gidiyorduk peşimizden gelip miyavlıyordu diğer kedi. mavişim benim canım yavrum anneni niye yalniz bıraktin ben bekledim 1 saat belki ölmemiştir yeniden canlanir diye ama 1 saatde kaskatı oldu (((
mavişimin 15 gün önce çiftleşdiği bir kedi var mahallemizde hep geliyor evimizin önce keşke hamile olsa bebeği beyaz doğarsa mavışdendir alip yeniden adını maviş koyup yokluğunu doldururdum ((
Dostunu kaybetmek çok zor hele ki son anlarına tanık olmak üzüldüm çok ama o parktaki kediyi alacaktın orada hata yapmışsın. Bazen onlar bizi seçerler ve o hayvan da seni seçmiş istemiş sırtını dönmüşsün benim vicdanım daha çok buna sızlar.
O kadar iyi anlıyorum ki sizi. Bende biricik kızımı iki Hafta önce kaybettim. Böbrek yetmezliğine bağlı anemiden. İki hafta veterinerlerde kaldı, değerleri düşüyordu toparlamıştı derken anemi vurdu bizi. Mahvoldum. Her yerde anısı, her anda anısı. İçim o kadar soğuk ve buz ki. Sokaktaki canları zaten besliyordum, onlara yoğunlaştım iyice. Rabbim kapımıza göndermişti kuzumu, yine Rabbim gönderirse başım gözüm üstüne ama ben kendim gidip sahiplenebileceğimi sanmıyorum… Çok Zor, tarifi anlatılmaz bir acı. Rabbim yardımcımız olsun.
Başın sağolsun öncelikle ben de ilk kedimi 1 hafta sonra kaybettim fip virüsü nedeniyle sen 1 yıl geçirmişsin dolu dolu ben senin kedinin de aynı virüsten vefat ettiğini düşünüyorum semptomlar onu gösteriyor çünkü benimkiyle aynı şekilde
Sizi anlıyorum başınız sagolsun. Benimde evcil yılanım vardı. Onu bahçemde gezerken öldürdüler ve hala etkisinden çıkamadim dün 5. Yil dönümüydü yılanımın