Neden masumlar hep önce gider?

Merhaba ben sadece bir şey anlatmak istedim çünkü birilerine anlatmam gerekiyor. Bu kaybettiğim hayvanlarım ve canımı acıtması ile ilgili. Benim beraber büyüdüğüm bir köpeğim vardı, çok şirindi. Sonra o hastalıktan öldü ve ben hep kendimi suçladım. Öleli de çok uzun zaman değil birkaç ay oldu. Keşke onunla daha fazla ilgilenseydim, keşke yemek yememeye başladığı zaman fark etseydim diye hep kendimi suçlu buldum. Uzun süre atlatamadım ve hala daha gece herkes uyuduktan sonra yatağımda ağlıyorum. Onu çok özlüyorum ve onunla son bir gün daha geçirmek istiyorum. Sonra bir arkadaşımın köpeğine baktım, çok sevimliydi ve ona baktıkça kendi köpeğimi hatırlıyordum. Hayvansız yapamayacağımı anladım çünkü hayvanlar beni hayatta tutuyordu. On gün kadar önce yeni doğmuş yavru kediler vardı birini büyük bir kedi öldürmüştü ve bende bunu kurtarabildim ötekini de bahçemize gömmek zorunda kaldım vicdanım sızlayarak. İşte kurtardığım oğlana baktım, şırıngayla besledim süt tozu vererek, sıcak bir yuva verdim hatta göbek bağı bile düştü. Geceleri uyumayıp ona baktım ve ona çok bağlandım yaşayacağına o kadar inandım ki... Son iki gündür burnu tıkalıydı ve sütünü içmiyordu bugün veteriner bir şeyi yok vücut ısısı düşmüş diyerek gönderdi ama ben anlamalıydım yemek yememesinden. Bir kaç saat sonra yatağına geldiğim zaman ölmüş olduğunu gördüm. Ağzı açıktı son iki gündür ağzından nefes alıyordu çünkü. Önce uyuyor sanıp ne kadar şirin uyuyor dedim ama elime aldığım zaman... Onu birkaç saat önce kardeşinin yanına gömdüm ama ben annesi olmasam bile annelik yaptım her ihtiyacını karşıladım fakat o yinede öldü kendimi çok kötü hissediyorum neden hep en sevdiğim şeyler alınıyor anlamıyorum. Çocukluktan beri Tavşanım, kuşum, köpeğim, kedim hepsi öldü elimden geleni yapmama rağmen ve kendimi bende ölmüş hissediyorum... Sıktıysam özür dilerim ama sadece bu sonuncu köpeğimin acısını tekrar canlandırdı ve onun o masum ölümü yüreğimi paramparça etti. Masumlar ölmemeli, şimdi kim sabah miyavlayarak beni uyandıracak? Belki eğer daha erken veteriner e götürseydim ölmeyecekti, belki o yaşıyor olacaktı. Annesiz bu kadar bile yaşamasının mucize olduğunu ve elimden geleni yaptığımı söylüyorlar ama benim canım çok acıyor. Sadece bundan daha güzel bir dünyada olmasını umut ediyorum... Eğer sıkılmadan okuduysan çok teşekkür ederim sadece anlatmak istedim<3