İnanışlarına göre, firavunlar ve tanrılar kedilerle benzer özelliklere sahiptir. Bu nedenle kedileri kutsal sayıp zarar vermekten çekiniyorlardı. Öldükleri zaman da diğer aleme geçiş bileti olarak görüyorlardı çünkü bir tanrı korumacılığına ve sahiplenmesine sahip mucizevi canlılardı. Neredeyse hepsinin mezarına bir kedi de mumyalanıp gömülürdü. Hatta bunun için bir enstitü bile kurulmuştu. On binlerce kedi bu şekilde kasıtlı olarak öldürülüyordu. Hem kutsal görüp hem de öldürebilme düşüncesine de neden sahiplerdi orası bilinmez.
Tarım hayatına geçiş ile birlikte depolama faaliyetleri de ister istemez hayata geçmiş oldu. Mevsiminde elde edilen tahılların kemirgenlerden korunması için ise en etkili töntem kedi beslemektir. Ayrıca sevimliler.