Tek başına yaşam nasıl olur?

Ailemizin yanından ortam güzel de keyfimiz için uzaklaşmıyoruz zaten. Hem psikolojik be fiziksel şiddet sadece işe git eve gel okuldan alıp stajerliğe verip ve aylık 5 bin tl para alman, ailenin 5 tl bile vermemesi evde yatacak yerin olmaması sürekli zorbalanman, aşağılanman, kadına değer asla verilmemesi sürekli köle muamelesi? Yeter bence değil mi insanlar bir tokat yediği zaman dünyayı ayağa kaldırıyor, ben neden susmak zorundayım ki hayata bir kere geliyorum başka hayat sunmayacak kimse bana. Öyle işi gücü erkek olan birisi değilim ailemden dolayı da hiç erkeklere ilgim yok. Ve sırf ailemden kurtulmak için de kadınlığımı gençliğimi kızlığımı yaşayamadan evlenip çoluk çocuğa karışmak istemiyorum.

Haklısınız ama sürekli kavga gürültü birşeyler yapamamak, her günün aynı geçmesi, boş yaşamak.. bence bunlar yeterli fazlasında gözüm yok ki ya normal bir yaşam standartları olsun yeter çalışayım eve geleyim sporuma gideyim bu kadar. Aile evinde kalırsan çıldırırsın.

Benimde iki abim var keşke sizin gibi olsaydı kimse kimseyi düşünmek zorunda değil ama az da olsa bana iyilik yapsalardı keşke ama maalesef işte. Öyle ergen tipli birisi de değilim, üniversiteye gitme fırsatı için de beş kuruş vermeyen aileme daha fazla yalvaramam dinlemiyorlar bile. Kız halimlede çalışırım garsonluk kafe falan zorundayım. Aile evinde kalırsam evlenerek anca kurtulabilirim bunlardan. Aynı kafadan kız diyorsunuz da şimdki yaşıtım kızların amaçları çok farklı, 19 yıllık hayatımda öyle birine denk gelmedim hiç. İlerde gelsem bile iş işten geçmiş olursa… aman ya düşünmekten insan kafayı yiyor ne olacak halimiz diye.