Evinizde kendinize ait odanız var mı?

Bu yoruma çok üzüldüm... Aslında odanın sana verecekleriydi tüm mesele, dört duvar olması değildi ki. Özel alan, kendinle baş başa kalabileceğin, insanların o bakışlarından sıyrılabileceğin bir yer.

Hala acısını çekiyorum hiç mutlu olmadım

İnsanların basitleştirdiği şeyler normal olması gereken şeyleri yansıtır. Oda da bir ihtiyaç. Nedense yaşamayı fiziksel ihtiyaçlarını gidermek sanıyor insanlar. Bir odanın olmayışının uzantılarını hayatınızda görüyor musunuz? Hiç mutlu olamamanızın ardında insanların içinde kendinizi yargılanmaya açık hissetmeniz, belki de sınırlarınızı ihlâl eden insanların oluşu hatta sizin çocukluktan gelen bir davranış biçimi olarak bunu fark etmeden normalleştirmeniz yatabilir. Mesele dediğim gibi asla dört duvar arası değildi, bunun uzantıları, hatta sadece bu da değil hayatımızdaki her alan bizim içsel durumumuzda bir şeye karşılık gelir. İçsel hayat, dışarıdaki hayatımızı etkileyebiliyor.

Benim psikolojik sorunların var çocukken yaşadığım travmalri beni rahat bırakmıyor en mutlu anında bile aklıma geliyor üniversiteseye bile gidemiyorum Marmara üniversitesi kazammsms rağmen sorunlarım yüzünden

Bu sorunların kendi başına bir yere gideceğine dair kendine inancının olmayışı ile mi ilgili? Böyle bir durumda tahminler insanları yanıltabilir ama hep insanların arasında, özel alanı olmadan yaşamış birisi olarak, hatta belki de birey olarak bile görülmemiş birisi olarak kendine güvenmekte zorluk çekiyor olabilir misin? Belki de konu çok başkadır ama konu her ne olursa olsun sana terapiste gitmeni tavsiye edeceğim. Psikolojik yardım almak sadece ilaçlar kullanmak veya içini dökmek anlamına gelmez, aynı zamanda senin bir yardımcı eşliğinde yine kendi kararlarını en sağlıklı biçimde vererek hayatına bir yol haritası çıkarman anlamına da gelir. Belli ki şu anda kendini kurban zihniyetinin tam göbeğinde buluyorsun, burada kalmaktansa bir destek yoluyla orayı aşmaya bakmanı öneririm. Bunu da en sağlıklı yollarla yapmalısın.