Üniversitede ne beklersek hayal kırıklığına uğrarız?

Dersler kolay olmayacak.
Hayatının aşkıyla muhtemelen tanışmayacaksın.
Diplomayı alınca garanti iş diye bir şey yok.
Yalakalığın çalışkanlıktan daha çok işe yaradığını şimdiden kabul et.
Oda arkadaşınla "can ciğer kuzu sarması" olacağını sanma, üçüncü ayda lavabodaki saç teli yüzünden birbirinize bilenirsiniz, insan idare etmeyi öğren.
Kimse senin lisede ne kadar popüler ya da zeki olduğunla ilgilenmiyor, sıfır noktasındasın ve ortalama birisin.
"Vizelere son hafta çalışır geçerim" kafası ilk dönemden sonra bütlerde süründürür, sonra alttan ders kovalamakla gençliğin geçer.
Kampüsteki çevre dediğin şeyin yüzde doksanı çıkar ilişkisidir, not paylaşmayı bıraktığın gün arayıp sormayanlara şimdiden alış.
Bütün paranı ilk iki haftada "üniversiteliyim" havalarıyla dışarıda kahveye, mekana gömersen, ayın yirmisinde paket makarnaya talim edersin.
İdealist hocaların sayısı bir elin parmağını geçmez, çoğu sadece kendi slaytını okur geçer, mesleği kendin öğrenmek zorundasın.
Mezuniyet töreninde kep atarken yanında duranların çoğunu beş yıl sonra hayatında görmeyeceksin, kimseye gereğinden fazla anlam yükleme.
Kendi işini tek başına halletmeyi öğren, memurundan hocasına kimse senin arkandan koşup dosyanı tamamlamaz.

Bunların hemen hepsi tecrübeye dayalı öğütlerdir, hayırlı olsun ve şimdiden kolay gelsin.

Hocalarin ogrettigine inanirsan