Babamı 1 yıl önce kaybettim ve üniversiteye başlamak istemiyorum?

Öncelikle kaybın için başın sağolsun, mekanı cennet olsun. Babanla aranızdaki samimiyeti bilmiyorum o yüzden bu konuyu varsayım üstünden ele alacağım. Eğer o senin hayatta başarılı biri olmanı istiyor olsaydı bir an bile düşünmeden kariyerinin yeni aşamasına geçmeliydin derim, çünkü kendin için yapmasan bile onun için yapardın. Oturup üzülmek ya da hayatını etkileyecek kötü kararlar vermek yerine durumu kabullenip bu yolda yürümeye başlamanı o da emin ol isterdi. Çünkü kimse kendisi için başka birisinin hayatını hiç etmesini istemez. Eğer baban senin iyiliğini istiyorsa git o üniversiteye ve başarılı bir akademik kariyere sahip ol parlak bir geleceğin olsun. Dönüp arkana baktığında onun seninle gurur duryacağını her zaman içinde hissedersin. Çünkü bende hissediyorum, Biliyorum o biryerlerde ve benim başardığımı biliyor. Benim babam çok büyük bir insandı acımda büyüktü ancak anladımki oturup ağlamak onu geri getirmeyecek. Onun benim için istediği hayatı inşa ettim ben. Ve şimdi biliyorum. Benimle gurur duyuyor çünkü oğlu başardı. Neler hissettiğini biliyorum çünkü bende babamı kaybettim 18 yaşında bir çocukken. Nasıl bir his olduğunu biliyorum ve emin ol kimse bizi anlayamaz.. o yüzden sana bir kardeşin olarak verebileceğim tek tavsiye. Onun her an seni izlediğini düşünerek hayatına devam etmen. Pişman olmazsın.