var mı daha kötüsü?

Ben sekiz aydır işsizim, bi türlü iş bulamıyorum, nüfusu 200.000’i geçmeyen boktan bir şehirde yaşıyorum. Mesem mezunuyum, dolayısıyla hiç lise hayatım olmadı, dolayısıyla hiç arkadaş edinemedim. Liseden önce var olan arkadaşlarım liseye geçince beni sattılar. Ne işim var ne arkadaş ortamım, bütün gün evdeyim, artık dışarı çıkasım bile gelmiyor, cin gibi hep tek takılıyorum. Kendi mesleğimi de yapamıyorum, zaten sevmiyorum, zorla bitirdik o işi de. Tek umudum bu sene YKS’ye girdim, üniversiteye gitmeyi düşünüyorum ama pederi işten çıkaracak gibiler, zaten emekli, ekonomik olarak zor olur diyor. Benim de işe girmem gerekecek umarım, o zaman bari iş bulurum, umarım gelecekte de böyle bir hayatım olmaz.