Hayatımın amacını nasıl bulabilirim?

Doğulu bir ailede büyüdüm. Bizde kız çocukları okutulmazdı. İlkokul kâfiydi. Ailemin bu düşüncesini kırmak için çok savaştım. Gerek psikolojik gerek fiziksel şiddet ve dahası ile çok karşılaştım. Buna rağmen asla vazgeçmedim. Onlara okumaya değer bir insan olduğumu göstermek için ne sınavı olursa olsun deliler gibi çalıştım. En yüksek notları aldım. Her ne kadar bu notlar onlar için hiçbir şey ifade etmese de. Sonunda onları ikna ettiğimde başarma arzusunun yanına bir de onaylanma ihtiyacı düştü. Bu sebeple ilahiyat okudum. İlk başlarda hoşuma gitmişti. Ama şimdi böyle düşünmüyorum. Onca savaştan sonra yorgun düştüm. İlahiyatı bitirdim ama bu meslek bana heyecan vermiyordu ve sanki bir şeyleri başarmış duygusu uyandırmıyordu bende ve bu bölümün istediğim bölüm olmadığını sonunda anladım. Bundan sonra bir boşluğa düştüm. Okumam için artık önümde bir engel yoktu ama ben ne olacağımı bilmiyorum. Hayatım boyunca tek amacım aileme bir şeyleri kanıtlamak oldu. Asıl amacımı asla bulamadım.