Başarısız olmaktan mı korkuyoruz yoksa kazanırsak değişmek zorunda kalmaktan mı?

Çoğu zaman ikisi de var, ama ağırlıkları kişiden kişiye değişiyor. Başarısızlık korkusu daha görünür olanı. İnsanlar hata yapmaktan, yetersiz görünmekten ya da emek verip karşılık alamamaktan çekinir. Bu çok temel bir korku; çünkü başarısızlık, egoyu zedeler ve “ben yeterli miyim?” sorusunu tetikler. Ama daha az konuşulan taraf şu: Başarı da bir tür baskı getirir. Çünkü kazanırsan bazı şeyler değişmek zorunda kalır. Sorumluluk artar, beklentiler yükselir, çevrenin sana bakışı değişir. Belki de en önemlisi, artık eski bahanelerin kalmaz. “Denemedim” demek yerine gerçekten o seviyede kalman gerekir. Bu da insanı fark etmeden geri çekebilir. Bir de kimlik meselesi var. İnsan bazen kendini alıştığı haliyle tanır. “Ben böyleyim” dediği bir düzen vardır. Başarı ise bu düzeni bozar. Daha disiplinli olman, bazı insanlardan uzaklaşman ya da konfor alanını terk etmen gerekebilir. Bu da içten içe bir direnç yaratır.

Bence çoğu zaman sadece başarısızlıktan korkmuyoruz, kazanırsak hayatımızın değişecek olmasından da korkuyoruz. Çünkü başarı bazen sadece bir şeyi elde etmek değil, eski bahaneleri bırakmak, daha büyük sorumluluk almak ve kendinle gerçekten yüzleşmek demek. İnsan düşmekten çekiniyor ama bazen yükselmenin yükü de korkutuyor. O yüzden mesele sadece kaybetmek değil, kazandıktan sonra aynı kalamamak.

Hiç böyle takintilarim yok. değişmem zaten degismedim de.. başarı ya da basaeisizlik derdim de yok.. keyif almak istediğimi yapmak derdim tasam bir planım var o olan yolunda keyifle yürüyorum :))