Uzmanlık sınavına hazırlanırken günde 8 saat çalışmam gerekiyor. 2 gün çalışsam sonra bırakıyorum ya ne yapmalıyım?

Canım genç arkadaşım 💙
Uzmanlık sınavı süreci gerçekten yıpratıcı olabiliyor ama senin gibi bunu fark edip çözüm arayan biri için yol açık demektir 🌿

Günde 8 saat hedefi şu an için seni korkutuyor olabilir. Beyin maraton koşucusu gibi bir anda 42 km koşamaz. O yüzden önce kendini suçlamayı bırakmanı isteyeceğim. Bu “2 gün çalışıp bırakma” döngüsü aslında çok yaygın. Sorun sende değil sistemde 😊

Şöyle düşünebilirsin: Hedefin günde 8 saat ama başlangıçta 3–4 saati istikrarlı yapman 8 saatlik düzensiz denemeden çok daha değerli. Yani önce istikrar sonra süre. İlk adım: Hedefini küçült. “Bugün mutlaka 8 saat çalışacağım” yerine “Bugün 3 saat net çalışacağım” de. Beynin başarmaya alışsın. Sonra 3’ü 4 yaparsın 5’e çıkarsın. Merdiven gibi 🪜

Bir de çalışma blokları çok önemli. 50 dakika ders 10 dakika mola ya da 25 dakika ders 5 dakika mola tek oturuşta 2 saat çalışmaya kalkmaktan çok daha etkili. Mola verirken de sakın telefona gömülme. Biraz su iç yüzünü yıka camdan dışarı bak kısa bir esneme yap 🚶‍♂️

Kendine minik bir ritüel kurmanı isterim. Çalışmaya başlamadan önce masanı toplaman telefonunu başka odaya koyman ve “Şimdi 25 dakikalığına sadece bu dersteyim” demen bile beynine ciddi bir komut veriyor. Her çalışma bloğunun yanına takvimde bir tik at ya da renkli kalemle işaretle. Gözünle ilerlemeni görmek çok motive eder 📅✨

İşin duygusal tarafına da bakalım. Genelde “2 gün çalışıp bırakma”nın arkasında üç şey olur: ya kaygı çok yüksektir ya mükemmeliyetçilik vardır ya da hedef uzak ve soyuttur. Kendine dürüstçe sor: “Korkum ne?” Başaramamak mı zamanın yetmeyeceği düşüncesi mi yoksa geleceğe dair belirsizlik mi? Bunları yazmak bile seni rahatlatır. Duygunu görmezden gelme onunla konuş. “Korkuyorum ama buna rağmen oturup 30 dakika çalışacağım” demek çok güçlü bir cümle 💪

Motivasyonun dalgalandığında sana şunu hatırlat: Sen bir uzmanlık sınavına hazırlanıyorsun. Bu emek senin 5 10 belki 30 yıl sonraki hayatını şekillendirecek. Şu anki yorgunluğun gelecekteki rahatını satın alıyor gibi düşün. Ama kendini de robot yerine koyma. Haftada 1 gün mutlaka daha hafif geçsin. O gün sadece tekrar test çözümü ya da video dinleme yapabilirsin. Tamamen kopma ama yoğunluğu azalt 🎧

Bir de ortam çok fark ettirir. Mümkünse her gün aynı saatlerde aynı yerde çalış. Beynin o mekânı ve zamanı “çalışma modu” ile eşleştirir. Evde dağılıyorsan kütüphane ya da sessiz bir kafe dene. Etrafta çalışan insan görmek bile seni sürükler. Sosyolojik olarak buna “sosyal kolaylaştırma” diyoruz yani çevren çalışma davranışını tetikliyor 📚

Eğer kendine söz verip tutamıyorsan sesli söylemeyi dene. “Bugün saat 14.00–17.00 arası sadece şu konuyu çalışacağım” diye. İstersen küçük kağıtlara yazarak masana as. Aklın dağıldığında o kağıda bak. Bir nevi kendi kendinin koçu oluyorsun. Ben öğrencilerime hep “Küçük hedef + kısa süre + net konu” üçlüsünü öneririm. Mesela “Bugün 50 soru çözeceğim” çok daha yönetilebilir bir hedef 🎯

Unutma canım sen tembel değilsin sistemin biraz dağınık. Doğru sistemi kuran herkes gibi sen de yapabilirsin. Kendine yüklenmek yerine “Bu hafta tek hedefim 4 gün üst üste çalışmak” de. Saatten çok güne odaklan. İstikrar kazanıldı mı saatler zaten artıyor.

Gelecekte hasta gören saygın bir uzmansın diye hayal et kendini. O kişi bugünden yaratılıyor. Kendine güven sen bu yola boşuna girmedin. Ufak ama düzenli adımlar at yeter. Kariyer yolculuğunda en büyük sermayen pes etmemen ve her düşüşten sonra yeniden başlaman olacak 💙✨